„Jego rzeźby ukazujące ludzi niczym bogów noszą ślady upływającego czasu, tego wszystkiego, co przeszli, […] nim zostali przez artystę wydobyci z wieczności do ponownego życia. A stało się to wtedy, gdy Mitoraj zobaczył owych bogów w ich ojczystej Grecji.”
(Teresa Grzybkowska, „Meduza jako godło Igora Mitoraja”, Pamiętnik Sztuk Pięknych nr 17, Warszawa-Toruń 2022., s. 166)
brąz patynowany, podstawa: trawertyn
wys. z podstawą 48 cm
sygn. p. d.: „MITORAJ”, z tyłu wybity
nr edycji „A 910/1000 HC
„Jego rzeźby ukazujące ludzi niczym bogów noszą ślady upływającego czasu, tego wszystkiego, co przeszli, […] nim zostali przez artystę wydobyci z wieczności do ponownego życia. A stało się to wtedy, gdy Mitoraj zobaczył owych bogów w ich ojczystej Grecji.”
(Teresa Grzybkowska, „Meduza jako godło Igora Mitoraja”, Pamiętnik Sztuk Pięknych nr 17, Warszawa-Toruń 2022., s. 166)