Święty ukazany jest w półpostaci, prawą ręką błogosławi, dzierżąc w lewej ręce żezł/posoch - symbol władzy duchownej, odpowiednik pastorału, dawniej - oznaka godności ihumena, później biskupa prawosławnego.
Święty Teodozjusz przestawiony jest z atrybutami wskazującymi na najwyższy stopień życia monastycznego: płaszczem (mantia), omoforionem, który podkreśla godność biskupią, krzyżem na piersi, jego głowę zdobi mitra. Ikonę zdobi okład srebrny, tłoczony, ozdobnie rydełkowany, u dołu w wydzielonym polu napisy objaśniające cyrylicą „Sw. Fedosij Cz.”
Sukienka ikony sygnowana w dolnej krawędzi, cecha probiercza „84”.
Wizerunek żyjącego w XVII wieku świętego z rodu szlacheckiego Połonickich-Uglickich, związanego z Ławrą Peczerską, gdzie składał śluby mnisze. W 1664 został przełożonym Monasteru Wydubickiego. W 1688 został przeniesiony do Czernihowa, gdzie objął kierownictwo w Jeleckim Monasterze Zaśnięcia Matki Bożej i otrzymał godność archimandryty. 11 września 1692 w soborze Zaśnięcia Matki Bożej na Kremlu moskiewskim miała miejsce jego chirotonia na arcybiskupa czernihowskiego. Zmarł w 1696 i został pochowany w soborze Świętych Borysa i Gleba w Czernihowie.
Ikony podróżne powstały z potrzeb wiernych dając im poczucie bezpieczeństwa dla ciała i duszy, pomagały skupić się na modlitwie, towarzyszyły pielgrzymom i podróżującym.
Odwrocie ikony obłożone spłowiałym materiałem na którym widnieją liczne napisy cyrylicą.
olej, deska, okład srebrny; 11,2 x 9 x 1,2 cm.
Rosja, XIX / XX w.
Święty ukazany jest w półpostaci, prawą ręką błogosławi, dzierżąc w lewej ręce żezł/posoch - symbol władzy duchownej, odpowiednik pastorału, dawniej - oznaka godności ihumena, później biskupa prawosławnego.
Święty Teodozjusz przestawiony jest z atrybutami wskazującymi na najwyższy stopień życia monastycznego: płaszczem (mantia), omoforionem, który podkreśla godność biskupią, krzyżem na piersi, jego głowę zdobi mitra. Ikonę zdobi okład srebrny, tłoczony, ozdobnie rydełkowany, u dołu w wydzielonym polu napisy objaśniające cyrylicą „Sw. Fedosij Cz.”
Sukienka ikony sygnowana w dolnej krawędzi, cecha probiercza „84”.
Wizerunek żyjącego w XVII wieku świętego z rodu szlacheckiego Połonickich-Uglickich, związanego z Ławrą Peczerską, gdzie składał śluby mnisze. W 1664 został przełożonym Monasteru Wydubickiego. W 1688 został przeniesiony do Czernihowa, gdzie objął kierownictwo w Jeleckim Monasterze Zaśnięcia Matki Bożej i otrzymał godność archimandryty. 11 września 1692 w soborze Zaśnięcia Matki Bożej na Kremlu moskiewskim miała miejsce jego chirotonia na arcybiskupa czernihowskiego. Zmarł w 1696 i został pochowany w soborze Świętych Borysa i Gleba w Czernihowie.
Ikony podróżne powstały z potrzeb wiernych dając im poczucie bezpieczeństwa dla ciała i duszy, pomagały skupić się na modlitwie, towarzyszyły pielgrzymom i podróżującym.
Odwrocie ikony obłożone spłowiałym materiałem na którym widnieją liczne napisy cyrylicą.