Lucjan Boruta (1929–1990) – polski rzeźbiarz ludowy, snycerz i poeta, nazywany „Bożym snycerzem znad Bugu”. Urodził się 6 sierpnia 1929 r. w Drażniewie, w pobliżu Drohiczyna. Z zawodu był krawcem, pracował również jako drwal i zakrystianin. Po wypadku w 1966 r., który poważnie ograniczył jego sprawność, poświęcił się rzeźbieniu w drewnie. Stworzył ponad 300 dzieł, w większości o tematyce religijnej, łącząc talent artystyczny z głęboką wiarą. Jego rzeźby znajdują się m.in. w kościołach, przestrzeni publicznej oraz sanktuarium w Krasnobrodzie. Zmarł 21 maja 1990 r. w Białymstoku, pochowany został w Drohiczynie, z którym był szczególnie związany. (źródło: "Niedziela")
drewno; 78,5 x49 x 21 cm
Sygn.ryta na ścianie podstawy: I. Boruta / 1977
Lucjan Boruta (1929–1990) – polski rzeźbiarz ludowy, snycerz i poeta, nazywany „Bożym snycerzem znad Bugu”. Urodził się 6 sierpnia 1929 r. w Drażniewie, w pobliżu Drohiczyna. Z zawodu był krawcem, pracował również jako drwal i zakrystianin. Po wypadku w 1966 r., który poważnie ograniczył jego sprawność, poświęcił się rzeźbieniu w drewnie. Stworzył ponad 300 dzieł, w większości o tematyce religijnej, łącząc talent artystyczny z głęboką wiarą. Jego rzeźby znajdują się m.in. w kościołach, przestrzeni publicznej oraz sanktuarium w Krasnobrodzie. Zmarł 21 maja 1990 r. w Białymstoku, pochowany został w Drohiczynie, z którym był szczególnie związany. (źródło: "Niedziela")