W czasie II wojny światowej znalazła się w Krakowie. Aby uniknąć wywózki na roboty i legalnie przetrwać okupację, podjęła naukę w nadzorowanym przez Niemców Instytucie Sztuk Plastycznych (Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau). To właśnie tam, w latach 1942–1943, w ramach zajęć warsztatowych, stworzyła drzeworyt przedstawiający Sukiennice, który wszedł w skład słynnej wojennej teki widoków Krakowa (obok prac m.in. Zbigniewa Rychlickiego czy Zofii Kopycińskiej).

Po zakończeniu wojny zdecydowała się na zmianę dyscypliny artystycznej. Zdała egzaminy do nowo powstałej Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie. Ukończyła ją w 1947 roku, znajdując się w gronie pierwszych, historycznych roczników absolwentów tej uczelni (studiowała równolegle lub w zbliżonym czasie z takimi sławami jak Gustaw Holoubek czy Halina Mikołajska).

Zadebiutowała w Starym Teatrzew roku ukończenia studiów (17 lutego 1947 r.) W kwietniu 1949 roku zagrała postać Marii w „Nocach narodowych” Romana Brandstaettera w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach.Związała się mocno z Teatrem Powszechnym w Łodzi. W styczniu 1949 roku zagrała tam Marynię w „Klubie kawalerów” Michała Bałuckiego (w doborowej obsadzie m.in. u boku Adolfa Dymszy).W maju 1951 roku wcieliła się w rolę Lokatorki w głośnej łódzkiej inscenizacji „Moralności pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej w reżyserii Jadwigi Chojnackiej.

Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau (Państwowa Szkoła Rzemiosła Artystycznego w Krakowie) – artystyczna szkoła zawodowa założona przez władze niemieckie podczas okupacji hitlerowskiej w miejsce zamkniętej krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, początkowo jako kontynuacja przedwojennego Instytutu Sztuk Plastycznych w Krakowie. Uczniami szkoły było wielu późniejszych wybitnych polskich twórców oraz intelektualistów, działających w okresie powojennym. Z kręgu słuchaczy Kunstgewerbeschule wywodziła się także znaczna część uczestników Podziemnego Teatru Niezależnego Tadeusza Kantora. Istniała do 31 marca 1943.Dyrektorem został przedwojenny dwukrotny rektor ASP w Krakowie, prof. Fryderyk Pautsch, pod nadzorem dyrektora niemieckiego. Obok wykładowców z Instytutu Sztuk Plastycznych (m.in. Witold Chomicz, Wiesław Zarzycki, architekci Wacław Krzyżanowski i Ludwik Wojtyczko) zatrudniono wybitnych profesorów przedwojennej Popławski, Alfred Terlecki.akademii. Byli to m.in. Władysław Jarocki, Stanisław Kamocki, Józef Mehoffer, Fryderyk Pautsch, Ignacy Pieńkowski.

74
Ludmiła HORBACKA

Kraków - Sukiennice na tle Kościoła Marickiego 1942

Drzeworyt odbity na bibułce japońskiej 25 x 20 cm, opisany i sygnowany ołówkiem przez autora,
oprawiony w epoce w kartonowe passe – partout wraz z bibułką ochronną. Drzeworyt stanowił pracę dyplomową studentów ówczesnej Staatliche Kunstgewerbeschule – Krakau, Państwowa Szkoła Rzemiosła Artystycznego – Kraków.

Zobacz katalog

Galeria Foksal 17

Aukcja 98. Wszystko od 500 zł. Wyprzedażowa aukcja malarstwa, grafiki i rysunku.

04.12.2026

18:00

Cena wywoławcza: 500 zł
Zaloguj się, aby wysłać zgłoszenie

W czasie II wojny światowej znalazła się w Krakowie. Aby uniknąć wywózki na roboty i legalnie przetrwać okupację, podjęła naukę w nadzorowanym przez Niemców Instytucie Sztuk Plastycznych (Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau). To właśnie tam, w latach 1942–1943, w ramach zajęć warsztatowych, stworzyła drzeworyt przedstawiający Sukiennice, który wszedł w skład słynnej wojennej teki widoków Krakowa (obok prac m.in. Zbigniewa Rychlickiego czy Zofii Kopycińskiej).

Po zakończeniu wojny zdecydowała się na zmianę dyscypliny artystycznej. Zdała egzaminy do nowo powstałej Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie. Ukończyła ją w 1947 roku, znajdując się w gronie pierwszych, historycznych roczników absolwentów tej uczelni (studiowała równolegle lub w zbliżonym czasie z takimi sławami jak Gustaw Holoubek czy Halina Mikołajska).

Zadebiutowała w Starym Teatrzew roku ukończenia studiów (17 lutego 1947 r.) W kwietniu 1949 roku zagrała postać Marii w „Nocach narodowych” Romana Brandstaettera w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach.Związała się mocno z Teatrem Powszechnym w Łodzi. W styczniu 1949 roku zagrała tam Marynię w „Klubie kawalerów” Michała Bałuckiego (w doborowej obsadzie m.in. u boku Adolfa Dymszy).W maju 1951 roku wcieliła się w rolę Lokatorki w głośnej łódzkiej inscenizacji „Moralności pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej w reżyserii Jadwigi Chojnackiej.

Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau (Państwowa Szkoła Rzemiosła Artystycznego w Krakowie) – artystyczna szkoła zawodowa założona przez władze niemieckie podczas okupacji hitlerowskiej w miejsce zamkniętej krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, początkowo jako kontynuacja przedwojennego Instytutu Sztuk Plastycznych w Krakowie. Uczniami szkoły było wielu późniejszych wybitnych polskich twórców oraz intelektualistów, działających w okresie powojennym. Z kręgu słuchaczy Kunstgewerbeschule wywodziła się także znaczna część uczestników Podziemnego Teatru Niezależnego Tadeusza Kantora. Istniała do 31 marca 1943.Dyrektorem został przedwojenny dwukrotny rektor ASP w Krakowie, prof. Fryderyk Pautsch, pod nadzorem dyrektora niemieckiego. Obok wykładowców z Instytutu Sztuk Plastycznych (m.in. Witold Chomicz, Wiesław Zarzycki, architekci Wacław Krzyżanowski i Ludwik Wojtyczko) zatrudniono wybitnych profesorów przedwojennej Popławski, Alfred Terlecki.akademii. Byli to m.in. Władysław Jarocki, Stanisław Kamocki, Józef Mehoffer, Fryderyk Pautsch, Ignacy Pieńkowski.