Monika Adamczyk, ur.1990, członek Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków. W swojej twórczości skupia się na prostocie formy, ograniczając liczbę elementów do niezbędnego minimum, co pozwala jej na wyrażenie głębokich emocji i refleksji. W swoich obrazach dąży do uchwycenia esencji formy, koloru i przestrzeni. Tworzy kompozycje pełne spokoju, skupienia i wewnętrznej równowagi, które w świecie pełnym nadmiaru bodźców stają się aktem świadomego wyciszenia. W swojej twórczości stara się uchwycić istotę emocji i relacji między kształtem a tłem.
Jej prace powstają z potrzeby wyciszenia i kontemplacji, są refleksją nad codziennością i przemijającymi momentami. Rezygnując z nadmiaru elementów obrazu pozwala wybrzmieć temu, co naprawdę istotne.
Inspirację czerpie z natury, codziennych obserwacji oraz emocji, które stara się przelać na płótno. Malarstwo traktuje jako formę osobistej ekspresji i sposób na uchwycenie chwil, które w codziennym pośpiechu często umykają uwadze. Poza malarstwem interesuje się również historią sztuki, co pomaga jej w poszukiwaniu własnego języka artystycznego.