Mikołaj Kasprzyk (Warszawa 1953, mieszka w Warszawie) - malarz; studiował na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, dyplom uzyskał w pracowni prof. Jacka Sienickiego w 1977 roku. W latach 1977-1989 był asystentem i adiunktem na Wydziale Malarstwa macierzystej uczelni. W 2001 roku został laureatem nagrody za najlepszy obraz roku w konkursie miesięcznika „Art & Business”.
„Prosty, figuratywny styl jego malarstwa nawiązuje do sztuki włoskiego Quattrocenta, a wszelkie podobieństwo do surrealizmu – co wielokrotnie sam podkreśla – jest przypadkowe i powierzchowne. Ironiczny obserwator toczącego się życia i relacji międzyludzkich, a jednocześnie autor jednego z najbardziej poetyckich stylów malarskich. Maluje postaci na podstawie robionych przez siebie fotografii, do których pozuje sam lub z żoną Bogną. Ustawia je w nierealnym pejzażu, każe grać wyimaginowane role: pojedynkujących się par, tancerzy, muzyków, żonglerów. Często multiplikuje postaci, ukazując je w kolejnych fazach ruchu.” [cyt.: galeriaart.pl]

69
Mikołaj KASPRZYK (ur. 1952)

BEATA, 2022

olej, płótno,
45 x 45 cm,
sygn. na odwr. na płótnie: MIKOŁAJ KASPRZYK | „BEATA” | OLEJ 2022 | 45 x 45

Zobacz katalog

AGRA-ART

Aukcja sztuki współczesnej z kolekcji Galerii Grafiki i Plakatu

19.04.2026

17:00

Cena wywoławcza: 3 000 zł
Zaloguj się, aby wysłać zgłoszenie

Mikołaj Kasprzyk (Warszawa 1953, mieszka w Warszawie) - malarz; studiował na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, dyplom uzyskał w pracowni prof. Jacka Sienickiego w 1977 roku. W latach 1977-1989 był asystentem i adiunktem na Wydziale Malarstwa macierzystej uczelni. W 2001 roku został laureatem nagrody za najlepszy obraz roku w konkursie miesięcznika „Art & Business”.
„Prosty, figuratywny styl jego malarstwa nawiązuje do sztuki włoskiego Quattrocenta, a wszelkie podobieństwo do surrealizmu – co wielokrotnie sam podkreśla – jest przypadkowe i powierzchowne. Ironiczny obserwator toczącego się życia i relacji międzyludzkich, a jednocześnie autor jednego z najbardziej poetyckich stylów malarskich. Maluje postaci na podstawie robionych przez siebie fotografii, do których pozuje sam lub z żoną Bogną. Ustawia je w nierealnym pejzażu, każe grać wyimaginowane role: pojedynkujących się par, tancerzy, muzyków, żonglerów. Często multiplikuje postaci, ukazując je w kolejnych fazach ruchu.” [cyt.: galeriaart.pl]