Pochodzenie:
Pod pozycjami od 52 do 68 prezentujemy Państwu starannie wyselekcjonowane dzieła twórców z kręgu École de Paris, które stanowią część zbiorów Urszuli i Piotra Hofman. Rodzinna kolekcja podlega stałemu rozwojowi, rozbudowie i przebudowie mającym na celu poszukiwanie nowych kierunków. Jest efektem rozwijającego się sposobu postrzegania, rozumienia i uczenia się sztuki.
Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman wyrasta z fascynacji malarstwem artystów polsko-żydowskich związanych z przedwojennym środowiskiem twórczym Paryża. To właśnie działalność paryskiej emigracji artystycznej - skupionej wokół Montparnasse’u i współtworzącej jedno z najważniejszych zjawisk w sztuce pierwszej połowy XX wieku - stała się fundamentem ich zbioru.
Pierwszym zakupionym obrazem, który dał impuls i zapoczątkował przygodę i pasję jaką jest obcowanie ze sztuką, było jedno z płócien Szymona Mondzaina. Malarza łączącego geometryzującą konstrukcję formy z wrażliwością krakowskiego modernizmu. W jego martwych naturach, pejzażach i portretach widoczna jest fascynacja Cézanne’em oraz tradycją francuskiego postimpresjonizmu. Mondzain do dziś zajmuje poczesne miejsce w całej kolekcji dzieł takich artystów jak prezentowani dalej: Eugeniusz Eibisch, Rajmund Kanelba, Henryk Epstein, Henryk Hayden, Maurice Blond, Dora Kucembianka, Aleksander Blonder, Henryk Berlewi, Zdzisław Cyankiewicz, Zygmunt Landau, Jean Peské i Joachim Weingart.
Ciekawostką są dwa płótna Dory Kucembianki, artystki przez wiele lat pozostającej w cieniu i rzadko pojawiającej się na rynku aukcyjnym. W jej malarstwie widoczne są inspiracje postimpresjonizmem, koloryzmem oraz zainteresowanie syntetycznym ujmowaniem formy. Malowała przede wszystkim portrety, martwe natury i pejzaże - tematy charakterystyczne dla artystów École de Paris - koncentrując się na harmonii kompozycji i subtelnych relacjach barwnych. Jej obrazy cechuje wyważona konstrukcja, miękkość modelunku oraz nastrojowość, która nadaje przedstawieniom liryczny charakter. Dziś mamy możliwość zaprezentowania jej twórczości szerszej publiczności i odkrycia na nowo sylwetki tej interesującej malarki.
Wszystkie prezentowane płótna z kolekcji Urszuli i Piotra Hofman, starannie dobrane pod względem artystycznym i historycznym, stają się okazją do szerzenia wiedzy o środowisku artystycznym, które na początku XX w. uczyniło z Paryża światową stolicę awangardy. Rozwijają wrażliwość na malarstwo École de Paris, która ukształtowała nowoczesne spojrzenie na kolor, formę i emocje w sztuce.
Każdy z oferowanych obrazów to nie tylko dzieło artystyczne, ale także świadectwo niezwykłego czasu i miejsca, w którym spotykały się różnorodne kultury, idee i osobowości twórcze. Państwo Hofman zapraszają do współtworzenia tej historii i włączenia się w misję podtrzymywania pamięci o wyjątkowym zjawisku, jakim było malarstwo École de Paris.
Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 32;
- Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów - Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 - 22 IV 2015;
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 30.
Rajmund Kanelba /Kanelbaum (Warszawa 1897 - Londyn 1960)- studia malarskie rozpoczął w roku 1918 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Stanisława Lentza i Tadeusza Pruszkowskiego.
Następnie kształcił się w Wiedniu i w Paryżu, gdzie od 1926 zamieszkał na stałe, włączając się w środowisko artystów tzw. École de Paris. Począwszy do 1924 wiele wystawiał w kraju i za granicą, biorąc m.in. udział w paryskich Salonach i prezentując swe prace w Londynie, Edynburgu, Glasgow, Berlinie, Bordeaux, Brukseli, Nowym Jorku, Chicago, Filadelfii, na Florydzie. Podczas II wojny światowej przebywał głównie w Anglii, później okresowo mieszkał w Paryżu, Londynie i Nowym Jorku.
Malował pejzaże, martwe natury, akty i portrety, w tym, szczególnie dlań charakterystyczne „liryczne w nastroju, swobodnie i szkicowo traktowane studia kobiet i dzieci” (SAP). W latach pięćdziesiątych portretował, m.in. brytyjską królową Elżbietę II.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).
olej, płótno naklejone na płytę pilśniową
49.5 x 39.8 cm
sygn. z prawej: Kanelba
Na odwrocie, centralnie, nalepka inwentarzowa z numerem (flamastrem): #107 | 1948; l.d. nalepka domu aukcyjnego w Warszawie.
Pochodzenie:
Pod pozycjami od 52 do 68 prezentujemy Państwu starannie wyselekcjonowane dzieła twórców z kręgu École de Paris, które stanowią część zbiorów Urszuli i Piotra Hofman. Rodzinna kolekcja podlega stałemu rozwojowi, rozbudowie i przebudowie mającym na celu poszukiwanie nowych kierunków. Jest efektem rozwijającego się sposobu postrzegania, rozumienia i uczenia się sztuki.
Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman wyrasta z fascynacji malarstwem artystów polsko-żydowskich związanych z przedwojennym środowiskiem twórczym Paryża. To właśnie działalność paryskiej emigracji artystycznej - skupionej wokół Montparnasse’u i współtworzącej jedno z najważniejszych zjawisk w sztuce pierwszej połowy XX wieku - stała się fundamentem ich zbioru.
Pierwszym zakupionym obrazem, który dał impuls i zapoczątkował przygodę i pasję jaką jest obcowanie ze sztuką, było jedno z płócien Szymona Mondzaina. Malarza łączącego geometryzującą konstrukcję formy z wrażliwością krakowskiego modernizmu. W jego martwych naturach, pejzażach i portretach widoczna jest fascynacja Cézanne’em oraz tradycją francuskiego postimpresjonizmu. Mondzain do dziś zajmuje poczesne miejsce w całej kolekcji dzieł takich artystów jak prezentowani dalej: Eugeniusz Eibisch, Rajmund Kanelba, Henryk Epstein, Henryk Hayden, Maurice Blond, Dora Kucembianka, Aleksander Blonder, Henryk Berlewi, Zdzisław Cyankiewicz, Zygmunt Landau, Jean Peské i Joachim Weingart.
Ciekawostką są dwa płótna Dory Kucembianki, artystki przez wiele lat pozostającej w cieniu i rzadko pojawiającej się na rynku aukcyjnym. W jej malarstwie widoczne są inspiracje postimpresjonizmem, koloryzmem oraz zainteresowanie syntetycznym ujmowaniem formy. Malowała przede wszystkim portrety, martwe natury i pejzaże - tematy charakterystyczne dla artystów École de Paris - koncentrując się na harmonii kompozycji i subtelnych relacjach barwnych. Jej obrazy cechuje wyważona konstrukcja, miękkość modelunku oraz nastrojowość, która nadaje przedstawieniom liryczny charakter. Dziś mamy możliwość zaprezentowania jej twórczości szerszej publiczności i odkrycia na nowo sylwetki tej interesującej malarki.
Wszystkie prezentowane płótna z kolekcji Urszuli i Piotra Hofman, starannie dobrane pod względem artystycznym i historycznym, stają się okazją do szerzenia wiedzy o środowisku artystycznym, które na początku XX w. uczyniło z Paryża światową stolicę awangardy. Rozwijają wrażliwość na malarstwo École de Paris, która ukształtowała nowoczesne spojrzenie na kolor, formę i emocje w sztuce.
Każdy z oferowanych obrazów to nie tylko dzieło artystyczne, ale także świadectwo niezwykłego czasu i miejsca, w którym spotykały się różnorodne kultury, idee i osobowości twórcze. Państwo Hofman zapraszają do współtworzenia tej historii i włączenia się w misję podtrzymywania pamięci o wyjątkowym zjawisku, jakim było malarstwo École de Paris.
Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 32;
- Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów - Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 - 22 IV 2015;
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 30.
Rajmund Kanelba /Kanelbaum (Warszawa 1897 - Londyn 1960)- studia malarskie rozpoczął w roku 1918 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Stanisława Lentza i Tadeusza Pruszkowskiego.
Następnie kształcił się w Wiedniu i w Paryżu, gdzie od 1926 zamieszkał na stałe, włączając się w środowisko artystów tzw. École de Paris. Począwszy do 1924 wiele wystawiał w kraju i za granicą, biorąc m.in. udział w paryskich Salonach i prezentując swe prace w Londynie, Edynburgu, Glasgow, Berlinie, Bordeaux, Brukseli, Nowym Jorku, Chicago, Filadelfii, na Florydzie. Podczas II wojny światowej przebywał głównie w Anglii, później okresowo mieszkał w Paryżu, Londynie i Nowym Jorku.
Malował pejzaże, martwe natury, akty i portrety, w tym, szczególnie dlań charakterystyczne „liryczne w nastroju, swobodnie i szkicowo traktowane studia kobiet i dzieci” (SAP). W latach pięćdziesiątych portretował, m.in. brytyjską królową Elżbietę II.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).