Pochodzenie:
Pod pozycjami od 52 do 68 prezentujemy Państwu starannie wyselekcjonowane dzieła twórców z kręgu École de Paris, które stanowią część zbiorów Urszuli i Piotra Hofman. Rodzinna kolekcja podlega stałemu rozwojowi, rozbudowie i przebudowie mającym na celu poszukiwanie nowych kierunków. Jest efektem rozwijającego się sposobu postrzegania, rozumienia i uczenia się sztuki.
Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman wyrasta z fascynacji malarstwem artystów polsko-żydowskich związanych z przedwojennym środowiskiem twórczym Paryża. To właśnie działalność paryskiej emigracji artystycznej - skupionej wokół Montparnasse’u i współtworzącej jedno z najważniejszych zjawisk w sztuce pierwszej połowy XX wieku - stała się fundamentem ich zbioru.
Pierwszym zakupionym obrazem, który dał impuls i zapoczątkował przygodę i pasję jaką jest obcowanie ze sztuką, było jedno z płócien Szymona Mondzaina. Malarza łączącego geometryzującą konstrukcję formy z wrażliwością krakowskiego modernizmu. W jego martwych naturach, pejzażach i portretach widoczna jest fascynacja Cézanne’em oraz tradycją francuskiego postimpresjonizmu. Mondzain do dziś zajmuje poczesne miejsce w całej kolekcji dzieł takich artystów jak prezentowani dalej: Eugeniusz Eibisch, Rajmund Kanelba, Henryk Epstein, Henryk Hayden, Maurice Blond, Dora Kucembianka, Aleksander Blonder, Henryk Berlewi, Zdzisław Cyankiewicz, Zygmunt Landau, Jean Peské i Joachim Weingart.
Ciekawostką są dwa płótna Dory Kucembianki, artystki przez wiele lat pozostającej w cieniu i rzadko pojawiającej się na rynku aukcyjnym. W jej malarstwie widoczne są inspiracje postimpresjonizmem, koloryzmem oraz zainteresowanie syntetycznym ujmowaniem formy. Malowała przede wszystkim portrety, martwe natury i pejzaże - tematy charakterystyczne dla artystów École de Paris - koncentrując się na harmonii kompozycji i subtelnych relacjach barwnych. Jej obrazy cechuje wyważona konstrukcja, miękkość modelunku oraz nastrojowość, która nadaje przedstawieniom liryczny charakter. Dziś mamy możliwość zaprezentowania jej twórczości szerszej publiczności i odkrycia na nowo sylwetki tej interesującej malarki.
Wszystkie prezentowane płótna z kolekcji Urszuli i Piotra Hofman, starannie dobrane pod względem artystycznym i historycznym, stają się okazją do szerzenia wiedzy o środowisku artystycznym, które na początku XX w. uczyniło z Paryża światową stolicę awangardy. Rozwijają wrażliwość na malarstwo École de Paris, która ukształtowała nowoczesne spojrzenie na kolor, formę i emocje w sztuce.
Każdy z oferowanych obrazów to nie tylko dzieło artystyczne, ale także świadectwo niezwykłego czasu i miejsca, w którym spotykały się różnorodne kultury, idee i osobowości twórcze. Państwo Hofman zapraszają do współtworzenia tej historii i włączenia się w misję podtrzymywania pamięci o wyjątkowym zjawisku, jakim było malarstwo École de Paris.
Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 29;
- Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów - Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 - 22 IV 2015;
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 27.
Henryk Hayden (Warszawa 1883 - Paryż 1970) był jednym z najwybitniejszych malarzy polskiego pochodzenia związanych ze środowiskiem École de Paris. Studia artystyczne rozpoczął w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych; równolegle kształcił się także na Politechnice Warszawskiej. W 1907 wyjechał do Paryża, gdzie zapisał się jeszcze do Académie „La Palette”. Od 1908 często wyjeżdżał do Bretanii, kontaktując się tam z W. Ślewińskim. Po 1915 związał się z kręgiem paryskiej awangardy artystycznej, m.in. P. Picassem, J. Grisem, G. Severinim czy H. Matisseem. We Francji pozostał na stałe. W 1920 odwiedził rodzinę w Polsce, ale jego związki z krajem były dość luźne – z rzadka tylko przesyłał obrazy na wystawy. Wiele natomiast wystawiał we Francji; od 1909 regularnie brał udział w paryskich Salonach, miał też wystawy indywidualne. W czasie II wojny światowej przebywał w południowej Francji i wówczas nawiązała się jego wieloletnia przyjaźń z S. Beckettem. Malował pejzaże, portrety i martwe natury, wykazujące początkowo związki z malarstwem Ślewińskiego, a później (1912-21) twórczością Cezanne’a i kubizmem. Po roku 1922 tworzył realistyczne portrety i pejzaże; pod koniec życia powrócił do doświadczeń kubistycznych.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).
olej, papier naklejony na tekturę
31.8 x 44.7 cm
sygn. l.d.: Hayden | 53
Na odwrocie napis (czerwoną kredką, poprawiony czarną kredką): isorelpapier marouflé | a l’huile – huile sur papier- | Mareuil s / Ourcq | 1953
Pochodzenie:
Pod pozycjami od 52 do 68 prezentujemy Państwu starannie wyselekcjonowane dzieła twórców z kręgu École de Paris, które stanowią część zbiorów Urszuli i Piotra Hofman. Rodzinna kolekcja podlega stałemu rozwojowi, rozbudowie i przebudowie mającym na celu poszukiwanie nowych kierunków. Jest efektem rozwijającego się sposobu postrzegania, rozumienia i uczenia się sztuki.
Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman wyrasta z fascynacji malarstwem artystów polsko-żydowskich związanych z przedwojennym środowiskiem twórczym Paryża. To właśnie działalność paryskiej emigracji artystycznej - skupionej wokół Montparnasse’u i współtworzącej jedno z najważniejszych zjawisk w sztuce pierwszej połowy XX wieku - stała się fundamentem ich zbioru.
Pierwszym zakupionym obrazem, który dał impuls i zapoczątkował przygodę i pasję jaką jest obcowanie ze sztuką, było jedno z płócien Szymona Mondzaina. Malarza łączącego geometryzującą konstrukcję formy z wrażliwością krakowskiego modernizmu. W jego martwych naturach, pejzażach i portretach widoczna jest fascynacja Cézanne’em oraz tradycją francuskiego postimpresjonizmu. Mondzain do dziś zajmuje poczesne miejsce w całej kolekcji dzieł takich artystów jak prezentowani dalej: Eugeniusz Eibisch, Rajmund Kanelba, Henryk Epstein, Henryk Hayden, Maurice Blond, Dora Kucembianka, Aleksander Blonder, Henryk Berlewi, Zdzisław Cyankiewicz, Zygmunt Landau, Jean Peské i Joachim Weingart.
Ciekawostką są dwa płótna Dory Kucembianki, artystki przez wiele lat pozostającej w cieniu i rzadko pojawiającej się na rynku aukcyjnym. W jej malarstwie widoczne są inspiracje postimpresjonizmem, koloryzmem oraz zainteresowanie syntetycznym ujmowaniem formy. Malowała przede wszystkim portrety, martwe natury i pejzaże - tematy charakterystyczne dla artystów École de Paris - koncentrując się na harmonii kompozycji i subtelnych relacjach barwnych. Jej obrazy cechuje wyważona konstrukcja, miękkość modelunku oraz nastrojowość, która nadaje przedstawieniom liryczny charakter. Dziś mamy możliwość zaprezentowania jej twórczości szerszej publiczności i odkrycia na nowo sylwetki tej interesującej malarki.
Wszystkie prezentowane płótna z kolekcji Urszuli i Piotra Hofman, starannie dobrane pod względem artystycznym i historycznym, stają się okazją do szerzenia wiedzy o środowisku artystycznym, które na początku XX w. uczyniło z Paryża światową stolicę awangardy. Rozwijają wrażliwość na malarstwo École de Paris, która ukształtowała nowoczesne spojrzenie na kolor, formę i emocje w sztuce.
Każdy z oferowanych obrazów to nie tylko dzieło artystyczne, ale także świadectwo niezwykłego czasu i miejsca, w którym spotykały się różnorodne kultury, idee i osobowości twórcze. Państwo Hofman zapraszają do współtworzenia tej historii i włączenia się w misję podtrzymywania pamięci o wyjątkowym zjawisku, jakim było malarstwo École de Paris.
Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 29;
- Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów - Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 - 22 IV 2015;
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 27.
Henryk Hayden (Warszawa 1883 - Paryż 1970) był jednym z najwybitniejszych malarzy polskiego pochodzenia związanych ze środowiskiem École de Paris. Studia artystyczne rozpoczął w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych; równolegle kształcił się także na Politechnice Warszawskiej. W 1907 wyjechał do Paryża, gdzie zapisał się jeszcze do Académie „La Palette”. Od 1908 często wyjeżdżał do Bretanii, kontaktując się tam z W. Ślewińskim. Po 1915 związał się z kręgiem paryskiej awangardy artystycznej, m.in. P. Picassem, J. Grisem, G. Severinim czy H. Matisseem. We Francji pozostał na stałe. W 1920 odwiedził rodzinę w Polsce, ale jego związki z krajem były dość luźne – z rzadka tylko przesyłał obrazy na wystawy. Wiele natomiast wystawiał we Francji; od 1909 regularnie brał udział w paryskich Salonach, miał też wystawy indywidualne. W czasie II wojny światowej przebywał w południowej Francji i wówczas nawiązała się jego wieloletnia przyjaźń z S. Beckettem. Malował pejzaże, portrety i martwe natury, wykazujące początkowo związki z malarstwem Ślewińskiego, a później (1912-21) twórczością Cezanne’a i kubizmem. Po roku 1922 tworzył realistyczne portrety i pejzaże; pod koniec życia powrócił do doświadczeń kubistycznych.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).