Absolwentka studiów podyplomowych z malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, dyplom w pracowni prof. Teresy Kotkowskiej-Rzepeckiej. Ukończyła również studia z zakresu Arteterapii w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie oraz Archeologii na Uniwersytecie Warszawskim.
W swojej praktyce artystycznej łączy doświadczenia malarskie z refleksją nad pamięcią, śladem i materialnością obrazu. Inspiracje czerpie zarówno z obszaru sztuki współczesnej, jak i archeologii, traktując proces twórczy jako formę odsłaniania ukrytych warstw doświadczenia. Jej twórczość koncentruje się wokół zagadnień pamięci indywidualnej i zbiorowej, nieobecności, fragmentu oraz relacji między tym, co widzialne, a tym, co pozostaje ukryte pod powierzchnią obrazu.
W cyklu „Obraz jako wykopalisko. Archeologia pamięci” malarstwo staje się metaforycznym polem badań, gdzie każda warstwa farby funkcjonuje niczym warstwa ziemi przechowująca ślady przeszłości. Artystka traktuje obraz jako przestrzeń odkrywania i ukrywania zarazem – miejsce, w którym spotykają się wspomnienia osobiste, pamięć kulturowa oraz to, co zostało wyparte lub zapomniane. Nakładanie, ścieranie i odsłanianie kolejnych warstw malarskich buduje wizualny palimpsest, będący zapisem czasu i doświadczenia.
Jej prace odwołują się do idei pamięci zbiorowej, archeologii wiedzy oraz materialnych nośników pamięci. Obraz nie pełni tu funkcji reprezentacji rzeczywistości, lecz staje się autonomicznym archiwum śladów, fragmentów i nieobecności. Szczególne znaczenie mają proces, faktura i warstwowość, które pozwalają ujawniać napięcie pomiędzy tym, co odsłonięte, a tym, co pozostaje w półcieniu.
Twórczość Katarzyny Warnickiej sytuuje się na styku sztuki, pamięci i archeologii. Obrazy stają się przestrzenią interpretacji, w której przeszłość nie jest rekonstruowana w sposób pełny, lecz ujawnia się poprzez ślady, fragmenty i niedopowiedzenia. Dzięki temu malarstwo jawi się jako doświadczenie pamięci – nieciągłej, wielowarstwowej i stale podlegającej odkrywaniu
Absolwentka studiów podyplomowych z malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, dyplom w pracowni prof. Teresy Kotkowskiej-Rzepeckiej. Ukończyła również studia z zakresu Arteterapii w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie oraz Archeologii na Uniwersytecie Warszawskim.
W swojej praktyce artystycznej łączy doświadczenia malarskie z refleksją nad pamięcią, śladem i materialnością obrazu. Inspiracje czerpie zarówno z obszaru sztuki współczesnej, jak i archeologii, traktując proces twórczy jako formę odsłaniania ukrytych warstw doświadczenia. Jej twórczość koncentruje się wokół zagadnień pamięci indywidualnej i zbiorowej, nieobecności, fragmentu oraz relacji między tym, co widzialne, a tym, co pozostaje ukryte pod powierzchnią obrazu.
W cyklu „Obraz jako wykopalisko. Archeologia pamięci” malarstwo staje się metaforycznym polem badań, gdzie każda warstwa farby funkcjonuje niczym warstwa ziemi przechowująca ślady przeszłości. Artystka traktuje obraz jako przestrzeń odkrywania i ukrywania zarazem – miejsce, w którym spotykają się wspomnienia osobiste, pamięć kulturowa oraz to, co zostało wyparte lub zapomniane. Nakładanie, ścieranie i odsłanianie kolejnych warstw malarskich buduje wizualny palimpsest, będący zapisem czasu i doświadczenia.
Jej prace odwołują się do idei pamięci zbiorowej, archeologii wiedzy oraz materialnych nośników pamięci. Obraz nie pełni tu funkcji reprezentacji rzeczywistości, lecz staje się autonomicznym archiwum śladów, fragmentów i nieobecności. Szczególne znaczenie mają proces, faktura i warstwowość, które pozwalają ujawniać napięcie pomiędzy tym, co odsłonięte, a tym, co pozostaje w półcieniu.
Twórczość Katarzyny Warnickiej sytuuje się na styku sztuki, pamięci i archeologii. Obrazy stają się przestrzenią interpretacji, w której przeszłość nie jest rekonstruowana w sposób pełny, lecz ujawnia się poprzez ślady, fragmenty i niedopowiedzenia. Dzięki temu malarstwo jawi się jako doświadczenie pamięci – nieciągłej, wielowarstwowej i stale podlegającej odkrywaniu