Pochodzenie:
Pod pozycjami od 52 do 68 prezentujemy Państwu starannie wyselekcjonowane dzieła twórców z kręgu École de Paris, które stanowią część zbiorów Urszuli i Piotra Hofman. Rodzinna kolekcja podlega stałemu rozwojowi, rozbudowie i przebudowie mającym na celu poszukiwanie nowych kierunków. Jest efektem rozwijającego się sposobu postrzegania, rozumienia i uczenia się sztuki.
Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman wyrasta z fascynacji malarstwem artystów polsko-żydowskich związanych z przedwojennym środowiskiem twórczym Paryża. To właśnie działalność paryskiej emigracji artystycznej - skupionej wokół Montparnasse’u i współtworzącej jedno z najważniejszych zjawisk w sztuce pierwszej połowy XX wieku - stała się fundamentem ich zbioru.
Pierwszym zakupionym obrazem, który dał impuls i zapoczątkował przygodę i pasję jaką jest obcowanie ze sztuką, było jedno z płócien Szymona Mondzaina. Malarza łączącego geometryzującą konstrukcję formy z wrażliwością krakowskiego modernizmu. W jego martwych naturach, pejzażach i portretach widoczna jest fascynacja Cézanne’em oraz tradycją francuskiego postimpresjonizmu. Mondzain do dziś zajmuje poczesne miejsce w całej kolekcji dzieł takich artystów jak prezentowani dalej: Eugeniusz Eibisch, Rajmund Kanelba, Henryk Epstein, Henryk Hayden, Maurice Blond, Dora Kucembianka, Aleksander Blonder, Henryk Berlewi, Zdzisław Cyankiewicz, Zygmunt Landau, Jean Peské i Joachim Weingart.
Ciekawostką są dwa płótna Dory Kucembianki, artystki przez wiele lat pozostającej w cieniu i rzadko pojawiającej się na rynku aukcyjnym. W jej malarstwie widoczne są inspiracje postimpresjonizmem, koloryzmem oraz zainteresowanie syntetycznym ujmowaniem formy. Malowała przede wszystkim portrety, martwe natury i pejzaże - tematy charakterystyczne dla artystów École de Paris - koncentrując się na harmonii kompozycji i subtelnych relacjach barwnych. Jej obrazy cechuje wyważona konstrukcja, miękkość modelunku oraz nastrojowość, która nadaje przedstawieniom liryczny charakter. Dziś mamy możliwość zaprezentowania jej twórczości szerszej publiczności i odkrycia na nowo sylwetki tej interesującej malarki.
Wszystkie prezentowane płótna z kolekcji Urszuli i Piotra Hofman, starannie dobrane pod względem artystycznym i historycznym, stają się okazją do szerzenia wiedzy o środowisku artystycznym, które na początku XX w. uczyniło z Paryża światową stolicę awangardy. Rozwijają wrażliwość na malarstwo École de Paris, która ukształtowała nowoczesne spojrzenie na kolor, formę i emocje w sztuce.
Każdy z oferowanych obrazów to nie tylko dzieło artystyczne, ale także świadectwo niezwykłego czasu i miejsca, w którym spotykały się różnorodne kultury, idee i osobowości twórcze. Państwo Hofman zapraszają do współtworzenia tej historii i włączenia się w misję podtrzymywania pamięci o wyjątkowym zjawisku, jakim było malarstwo École de Paris.
Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 49;
- Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów - Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 - 22 IV 2015;
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 47;
- Nazywam się Czerwień / My Name Is Red, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, 26 IX 2019 - 12 I 2020;
- Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Muzeum Okręgowe, Nowy Sącz 20 III 2020 - 31 VIII 2020.
Eugeniusz Eibisch (Lublin 1896 – Warszawa 1987) malarz i pedagog - w latach 1912-22 był uczniem Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa w krakowskiej ASP. W roku 1922 jako stypendysta rządu francuskiego wyjechał do Paryża. Czynnie uczestniczył w tamtejszym życiu artystycznym, wchodząc w krąg École de Paris i ciesząc się przyjaźnią wielu malarzy (m.in. G. Braque’a, Ch. Soutine’a, L. Marcoussisa). Ceniony przez krytykę, dużo wystawiał w paryskich Salonach i galeriach.
W roku 1939 wrócił do kraju, by objąć katedrę malarstwa w krakowskiej ASP, co jednak stało się możliwe dopiero w 1945, równolegle z nominacją na rektora tej uczelni. Od 1950 był profesorem ASP w Warszawie. Tematami obrazów Eibischa były martwe natury, pejzaże i portrety, zwłaszcza kobiece. Wczesne prace ujawniają wpływy formistów, późniejsze zbliżają artystę do szerokiego nurtu polskiego koloryzmu.
Z czasem kształty malowanych postaci czy przedmiotów coraz bardziej zatracają się na rzecz koloru, aż wreszcie obrazy artysty stają się samoistnymi, niemal abstrakcyjnymi kompozycjami barwnymi.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).
olej, płótno
77.3 x 49.6 cm
sygn. l.d.: Ebiche
Na odwrocie, na poprzeczce krosna numery (ołówkiem, czerwoną kredką, niebieską kredką): 114; 15.KZ; C.516;
na lewej listwie krosna nr (niebieską kredką): 2b 5266.
Pochodzenie:
Pod pozycjami od 52 do 68 prezentujemy Państwu starannie wyselekcjonowane dzieła twórców z kręgu École de Paris, które stanowią część zbiorów Urszuli i Piotra Hofman. Rodzinna kolekcja podlega stałemu rozwojowi, rozbudowie i przebudowie mającym na celu poszukiwanie nowych kierunków. Jest efektem rozwijającego się sposobu postrzegania, rozumienia i uczenia się sztuki.
Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman wyrasta z fascynacji malarstwem artystów polsko-żydowskich związanych z przedwojennym środowiskiem twórczym Paryża. To właśnie działalność paryskiej emigracji artystycznej - skupionej wokół Montparnasse’u i współtworzącej jedno z najważniejszych zjawisk w sztuce pierwszej połowy XX wieku - stała się fundamentem ich zbioru.
Pierwszym zakupionym obrazem, który dał impuls i zapoczątkował przygodę i pasję jaką jest obcowanie ze sztuką, było jedno z płócien Szymona Mondzaina. Malarza łączącego geometryzującą konstrukcję formy z wrażliwością krakowskiego modernizmu. W jego martwych naturach, pejzażach i portretach widoczna jest fascynacja Cézanne’em oraz tradycją francuskiego postimpresjonizmu. Mondzain do dziś zajmuje poczesne miejsce w całej kolekcji dzieł takich artystów jak prezentowani dalej: Eugeniusz Eibisch, Rajmund Kanelba, Henryk Epstein, Henryk Hayden, Maurice Blond, Dora Kucembianka, Aleksander Blonder, Henryk Berlewi, Zdzisław Cyankiewicz, Zygmunt Landau, Jean Peské i Joachim Weingart.
Ciekawostką są dwa płótna Dory Kucembianki, artystki przez wiele lat pozostającej w cieniu i rzadko pojawiającej się na rynku aukcyjnym. W jej malarstwie widoczne są inspiracje postimpresjonizmem, koloryzmem oraz zainteresowanie syntetycznym ujmowaniem formy. Malowała przede wszystkim portrety, martwe natury i pejzaże - tematy charakterystyczne dla artystów École de Paris - koncentrując się na harmonii kompozycji i subtelnych relacjach barwnych. Jej obrazy cechuje wyważona konstrukcja, miękkość modelunku oraz nastrojowość, która nadaje przedstawieniom liryczny charakter. Dziś mamy możliwość zaprezentowania jej twórczości szerszej publiczności i odkrycia na nowo sylwetki tej interesującej malarki.
Wszystkie prezentowane płótna z kolekcji Urszuli i Piotra Hofman, starannie dobrane pod względem artystycznym i historycznym, stają się okazją do szerzenia wiedzy o środowisku artystycznym, które na początku XX w. uczyniło z Paryża światową stolicę awangardy. Rozwijają wrażliwość na malarstwo École de Paris, która ukształtowała nowoczesne spojrzenie na kolor, formę i emocje w sztuce.
Każdy z oferowanych obrazów to nie tylko dzieło artystyczne, ale także świadectwo niezwykłego czasu i miejsca, w którym spotykały się różnorodne kultury, idee i osobowości twórcze. Państwo Hofman zapraszają do współtworzenia tej historii i włączenia się w misję podtrzymywania pamięci o wyjątkowym zjawisku, jakim było malarstwo École de Paris.
Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2013, s. 49;
- Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Pałac Opatów - Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku 21 II 2015 - 22 IV 2015;
- Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, red. Urszula Hofman, Warszawa 2018, s. 47;
- Nazywam się Czerwień / My Name Is Red, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, 26 IX 2019 - 12 I 2020;
- Od Boznańskiej do Fangora. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman, Muzeum Okręgowe, Nowy Sącz 20 III 2020 - 31 VIII 2020.
Eugeniusz Eibisch (Lublin 1896 – Warszawa 1987) malarz i pedagog - w latach 1912-22 był uczniem Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa w krakowskiej ASP. W roku 1922 jako stypendysta rządu francuskiego wyjechał do Paryża. Czynnie uczestniczył w tamtejszym życiu artystycznym, wchodząc w krąg École de Paris i ciesząc się przyjaźnią wielu malarzy (m.in. G. Braque’a, Ch. Soutine’a, L. Marcoussisa). Ceniony przez krytykę, dużo wystawiał w paryskich Salonach i galeriach.
W roku 1939 wrócił do kraju, by objąć katedrę malarstwa w krakowskiej ASP, co jednak stało się możliwe dopiero w 1945, równolegle z nominacją na rektora tej uczelni. Od 1950 był profesorem ASP w Warszawie. Tematami obrazów Eibischa były martwe natury, pejzaże i portrety, zwłaszcza kobiece. Wczesne prace ujawniają wpływy formistów, późniejsze zbliżają artystę do szerokiego nurtu polskiego koloryzmu.
Z czasem kształty malowanych postaci czy przedmiotów coraz bardziej zatracają się na rzecz koloru, aż wreszcie obrazy artysty stają się samoistnymi, niemal abstrakcyjnymi kompozycjami barwnymi.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).