DARIUSZ GŁOWACKI (ur. 1965, Poznań)
Zajmuje się malarstwem, rysunkiem oraz tworzeniem obiektów w przestrzeni.
Pisze i publikuje teksty o kulturze i sztuce; bierze aktywny udział w sesjach naukowych, panelach dyskusyjnych oraz kongresach.
W latach 1984–1989 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Uzyskał dyplom z wyróżnieniem na dwóch wydziałach: Malarstwa (w pracowni prof. Jerzego Kałuckiego pod kierunkiem prof. Jarosława Kozłowskiego) oraz Wychowania Plastycznego (w zakresie semiotyki pod przewodnictwem prof. Kazimierza Świrydowicza).
Artystę interesują obszary, na których sztuka spotyka się z nauką, a także różnice, które zdają się dzielić obie te domeny działalności człowieka.
O swojej twórczości mówi:
„My, ułomni rezydenci platońskiej jaskini, skazani jesteśmy na relacje ze światem zmysłów. Zwierzęta, kwiaty, cały materialny świat, jest tylko nieudolną kopią, cieniem świata prawdziwego, świata idei. Pamiętajmy jednak, że Platon daje nam także do zrozumienia, że istniejące poza czasem i przestrzenią uniwersum idei możemy utożsamiać z geometrią i matematyką. Być może, a nawet więcej niż może, sztuka posługująca się nieco innym językiem, czerpie swoje soki bezpośrednio z tego królestwa”.
Olej, płótno, 65 × 81 cm
Dar od Artysty
DARIUSZ GŁOWACKI (ur. 1965, Poznań)
Zajmuje się malarstwem, rysunkiem oraz tworzeniem obiektów w przestrzeni.
Pisze i publikuje teksty o kulturze i sztuce; bierze aktywny udział w sesjach naukowych, panelach dyskusyjnych oraz kongresach.
W latach 1984–1989 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Uzyskał dyplom z wyróżnieniem na dwóch wydziałach: Malarstwa (w pracowni prof. Jerzego Kałuckiego pod kierunkiem prof. Jarosława Kozłowskiego) oraz Wychowania Plastycznego (w zakresie semiotyki pod przewodnictwem prof. Kazimierza Świrydowicza).
Artystę interesują obszary, na których sztuka spotyka się z nauką, a także różnice, które zdają się dzielić obie te domeny działalności człowieka.
O swojej twórczości mówi:
„My, ułomni rezydenci platońskiej jaskini, skazani jesteśmy na relacje ze światem zmysłów. Zwierzęta, kwiaty, cały materialny świat, jest tylko nieudolną kopią, cieniem świata prawdziwego, świata idei. Pamiętajmy jednak, że Platon daje nam także do zrozumienia, że istniejące poza czasem i przestrzenią uniwersum idei możemy utożsamiać z geometrią i matematyką. Być może, a nawet więcej niż może, sztuka posługująca się nieco innym językiem, czerpie swoje soki bezpośrednio z tego królestwa”.