Pochodzenie: zbiory Zbigniewa Malewicza (Biłgoraj 1892 – Warszawa 1979), ziemianina i przemysłowca, od 1924 roku właściciela dóbr Przeździatka oraz cukrowni „Elżbietów“ w Sokołowie Podlaskim.
Młodość stanowi unikatowe dzieło dłuta Stanisława Jackowskiego – jednego z najbardziej znanych warszawskich rzeźbiarzy okresu dwudziestolecia międzywojennego. Kompozycja ta należy do ikonicznego cyklu rzeźbiarskiego zapoczątkowanego słynną Tancerką z 1924 r. (której monumentalny odlew wykonany przez Braci Łopieńskich ustawiono w 1927 r. w ogrodzie różanym Parku Skaryszewskiego), stanowiąc jedno z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych osiągnięć rzeźby warszawskiej okresu międzywojennego. Smukła, młoda dziewczyna, w pozie pełnej lekkości, wdzięku i rytmicznego ruchu, z delikatnie uniesionymi ramionami oraz głową odchyloną w tył, jest całkowicie zatopiona we własnym świecie tańca. Piękno jej sylwetki podkreśla lekka tunika przylegająca do ciała, której płynnie rzeźbione fałdy tworzą efekt tzw. „mokrych szat“, nawiązujący bezpośrednio do greckiej rzeźby z okresu hellenistycznego i nadający kompozycji charakter wysmakowanego, zawoalowanego aktu (według relacji ustnych modelką do całego cyklu była córka artysty).
Sztuka Jackowskiego z tego okresu zdobyła uznanie również we Francji, gdzie artysta mieszkał i tworzył w latach 1923-1926. Do całego cyklu rzeźb – w tym bezpośrednio do Młodości – odnieść można entuzjastyczne słowa francuskiego krytyka sztuki André Pascal-Lévisa, opublikowane 15 czerwca 1925 r. z okazji otwarcia paryskiego Salonu, który wyraził swój zachwyt Tancerką: Ruch, ekspresja, absolutna i niespotykana doskonałość. Tylko niewielu artystów w historii potrafiłoby zdobyć się na takie dzieło. Stałem godzinami w ekstazie przed tą piękną postacią pełną uroku młodości, gracji i ekspresji. Jest w niej cała psyche tancerki z jej rytmem, z jej wzlotem, uwielbieniem ruchu i tańca. Artysta stworzył fascynującą symfonię, to manifest Jego sztuki, głębokiej i wykwintnej (cyt. za: Okruchy historii. Pamiętnik Tadeusza Łopieńskiego, wyd. Pracownia Sztuki Dekoracyjnej. d. Bracia Łopieńscy, Warszawa 2021, s. 106).
Prezentowany brąz odznacza się wysokim kunsztem warsztatowym – dobrej jakości odlewem, precyzyjnym opracowaniem cyzelerskim oraz szlachetną patyną. W Warszawie Jackowski stale współpracował z firmą Braci Łopieńskich, którzy odpowiadali za parkowy odlew Tancerki, jak i oficjalne edycje redukcji gabinetowych. Jednak brak ich znaku na podstawie przy wysokim poziomie wykonania pozwala wiązać powstanie tej rzeźby bezpośrednio z pobytem artysty we Francji w latach 1923-1926. Jak wynika z relacji Tadeusza Łopieńskiego, zbierający w Paryżu świetne recenzje rzeźbiarz realizował zamówienia na kameralne rzeźby z tego cyklu, powierzając ich realizację paryskim odlewniom, co czyni oferowany egzemplarz Młodości wyjątkowym i wysoko cenionym obiektem kolekcjonerskim.
Porównaj z:
– Stanisław Jackowski. Rzeźby, oprac. dr. S. Turczyński, Warszawa 1939, il. XXV.
Stanisław Stefan Jackowski - rzeźbiarz polski, uczeń Laszczki w ASP w Krakowie. Dwukrotnie przebywał we Francji. Związany z Warszawą, wystawiał w TZSP, gdzie miał dwie indywidualne wystawy w 1913 i 1920. Po wojnie osiadł w Katowicach. Tworzył portrety, rzeźby alegoryczne, religijne, nagrobki (B.Prusa), pomniki. W Warszawie zachowany pomnik Kilińskiego, fontanna Igraszki z aligatorem na placu Dąbrowskiego i Tancerka w Parku Paderewskiego. Wykonał kilka wersji tej ostatniej rzeźby.
brąz odlewany, cyzelowany, patynowany, podstawa – marmur,
61 x 19 cm,
wys. figury 61 cm, wys. całk. 63,5 cm
sygn. na podstawie: Stanisław Jackowski
Pochodzenie: zbiory Zbigniewa Malewicza (Biłgoraj 1892 – Warszawa 1979), ziemianina i przemysłowca, od 1924 roku właściciela dóbr Przeździatka oraz cukrowni „Elżbietów“ w Sokołowie Podlaskim.
Młodość stanowi unikatowe dzieło dłuta Stanisława Jackowskiego – jednego z najbardziej znanych warszawskich rzeźbiarzy okresu dwudziestolecia międzywojennego. Kompozycja ta należy do ikonicznego cyklu rzeźbiarskiego zapoczątkowanego słynną Tancerką z 1924 r. (której monumentalny odlew wykonany przez Braci Łopieńskich ustawiono w 1927 r. w ogrodzie różanym Parku Skaryszewskiego), stanowiąc jedno z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych osiągnięć rzeźby warszawskiej okresu międzywojennego. Smukła, młoda dziewczyna, w pozie pełnej lekkości, wdzięku i rytmicznego ruchu, z delikatnie uniesionymi ramionami oraz głową odchyloną w tył, jest całkowicie zatopiona we własnym świecie tańca. Piękno jej sylwetki podkreśla lekka tunika przylegająca do ciała, której płynnie rzeźbione fałdy tworzą efekt tzw. „mokrych szat“, nawiązujący bezpośrednio do greckiej rzeźby z okresu hellenistycznego i nadający kompozycji charakter wysmakowanego, zawoalowanego aktu (według relacji ustnych modelką do całego cyklu była córka artysty).
Sztuka Jackowskiego z tego okresu zdobyła uznanie również we Francji, gdzie artysta mieszkał i tworzył w latach 1923-1926. Do całego cyklu rzeźb – w tym bezpośrednio do Młodości – odnieść można entuzjastyczne słowa francuskiego krytyka sztuki André Pascal-Lévisa, opublikowane 15 czerwca 1925 r. z okazji otwarcia paryskiego Salonu, który wyraził swój zachwyt Tancerką: Ruch, ekspresja, absolutna i niespotykana doskonałość. Tylko niewielu artystów w historii potrafiłoby zdobyć się na takie dzieło. Stałem godzinami w ekstazie przed tą piękną postacią pełną uroku młodości, gracji i ekspresji. Jest w niej cała psyche tancerki z jej rytmem, z jej wzlotem, uwielbieniem ruchu i tańca. Artysta stworzył fascynującą symfonię, to manifest Jego sztuki, głębokiej i wykwintnej (cyt. za: Okruchy historii. Pamiętnik Tadeusza Łopieńskiego, wyd. Pracownia Sztuki Dekoracyjnej. d. Bracia Łopieńscy, Warszawa 2021, s. 106).
Prezentowany brąz odznacza się wysokim kunsztem warsztatowym – dobrej jakości odlewem, precyzyjnym opracowaniem cyzelerskim oraz szlachetną patyną. W Warszawie Jackowski stale współpracował z firmą Braci Łopieńskich, którzy odpowiadali za parkowy odlew Tancerki, jak i oficjalne edycje redukcji gabinetowych. Jednak brak ich znaku na podstawie przy wysokim poziomie wykonania pozwala wiązać powstanie tej rzeźby bezpośrednio z pobytem artysty we Francji w latach 1923-1926. Jak wynika z relacji Tadeusza Łopieńskiego, zbierający w Paryżu świetne recenzje rzeźbiarz realizował zamówienia na kameralne rzeźby z tego cyklu, powierzając ich realizację paryskim odlewniom, co czyni oferowany egzemplarz Młodości wyjątkowym i wysoko cenionym obiektem kolekcjonerskim.
Porównaj z:
– Stanisław Jackowski. Rzeźby, oprac. dr. S. Turczyński, Warszawa 1939, il. XXV.
Stanisław Stefan Jackowski - rzeźbiarz polski, uczeń Laszczki w ASP w Krakowie. Dwukrotnie przebywał we Francji. Związany z Warszawą, wystawiał w TZSP, gdzie miał dwie indywidualne wystawy w 1913 i 1920. Po wojnie osiadł w Katowicach. Tworzył portrety, rzeźby alegoryczne, religijne, nagrobki (B.Prusa), pomniki. W Warszawie zachowany pomnik Kilińskiego, fontanna Igraszki z aligatorem na placu Dąbrowskiego i Tancerka w Parku Paderewskiego. Wykonał kilka wersji tej ostatniej rzeźby.