Andrii Babura (ur. 2005 w Krzemieńcu) jest studentem kierunku malarstwa na Uniwersytecie Jana Długosza w Częstochowie.
Uczestniczył w wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą. W 2025 roku ukończył studia licencjackie.
Głównym motywem jego twórczości są kwiaty, bukiety oraz inne formy organiczne. W swoich pracach stosuje nietypowe rozwiązania formalne. Jest otwarty na eksperymenty i nowe propozycje. Zajmuje się różnymi dziedzinami sztuki — tworzy prace malarskie, rysunkowe i cyfrowe.
Od 2025 roku fascynuje go asamblaż, którym również się obecnie zajmuje. Pierwsze eksperymenty wiązały się z użyciem płynnego akrylu oraz odbitek z folii, dzięki którym powstawały dzikie, strukturalne kształty.
W rysunku wykorzystuje żywe gałęzie roślin jako szablony, dodając do tego plamy biologiczne tworzone za pomocą baniek i piany. To efekt nieustannego eksperymentowania i badań. Z radością poszukuje nowych technik i rozwiązań, co pozwala mu poszerzać swój język malarski.
Dzięki zdobytym doświadczeniom i przemianie w sposobie myślenia, zaczął traktować malarstwo jako medium badawcze — nie ilustruje myśli, lecz poszukuje myślenia poprzez malowanie.
technika mieszana (akryl, olej), płótno, 100 x 90 cm,
sygn. na odwrocie
Andrii Babura (ur. 2005 w Krzemieńcu) jest studentem kierunku malarstwa na Uniwersytecie Jana Długosza w Częstochowie.
Uczestniczył w wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą. W 2025 roku ukończył studia licencjackie.
Głównym motywem jego twórczości są kwiaty, bukiety oraz inne formy organiczne. W swoich pracach stosuje nietypowe rozwiązania formalne. Jest otwarty na eksperymenty i nowe propozycje. Zajmuje się różnymi dziedzinami sztuki — tworzy prace malarskie, rysunkowe i cyfrowe.
Od 2025 roku fascynuje go asamblaż, którym również się obecnie zajmuje. Pierwsze eksperymenty wiązały się z użyciem płynnego akrylu oraz odbitek z folii, dzięki którym powstawały dzikie, strukturalne kształty.
W rysunku wykorzystuje żywe gałęzie roślin jako szablony, dodając do tego plamy biologiczne tworzone za pomocą baniek i piany. To efekt nieustannego eksperymentowania i badań. Z radością poszukuje nowych technik i rozwiązań, co pozwala mu poszerzać swój język malarski.
Dzięki zdobytym doświadczeniom i przemianie w sposobie myślenia, zaczął traktować malarstwo jako medium badawcze — nie ilustruje myśli, lecz poszukuje myślenia poprzez malowanie.