YOLANTA NIKT (ur. 1961, Wrocław)
Zajmuje się głównie malarstwem olejnym i rysunkiem. Pisze także krótkie teksty (wiersze), które niekiedy umieszcza na swoich obrazach. W swojej twórczości poszukuje metafor oraz wzajemnego przenikania się malarskich światów.
Studiowała malarstwo i rysunek w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, gdzie w 1988 roku uzyskała dyplomy w pracowniach prof. Józefa Hałasa (malarstwo) oraz prof. Aleksandra Dymitrowicza (rysunek).
W latach 1988–1989 była stypendystką Ministra Kultury.
Twórczość artystki definiuje indywidualny język wizualny oparty na prymacie koloru. Rezygnując z klasycznego modelunku i perspektywy, skupia się na budowaniu nastroju poprzez dbałość o detal. W jej pracach wyraźnie wybrzmiewa kobieca wrażliwość oraz metafizyczny spokój, łączący nostalgię z duchowym wymiarem codzienności. Początkowo pretekstem do malowania były dla niej „rzeźbiarskie byty" – organizmy napotykane we wnętrzach.
W jej dorobku ważne miejsce zajmuje seria autoportretów będąca hołdem dla innych twórców oraz cykl „Martwe, żywe naturki”, swobodnie przedstawiający przedmioty i rośliny. Zgeometryzowane formy, takie jak dzbanki czy butelki, zostają sprowadzone do autorskich znaków malarskich, często pozbawionych grawitacji i logicznej perspektywy. Te odrealnione wizje zahaczają o surrealizm, a nawet abstrakcję.
Prace artystki znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu oraz w licznych zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.
Olej, płótno, 70 × 60 cm
Dar od Artystki
YOLANTA NIKT (ur. 1961, Wrocław)
Zajmuje się głównie malarstwem olejnym i rysunkiem. Pisze także krótkie teksty (wiersze), które niekiedy umieszcza na swoich obrazach. W swojej twórczości poszukuje metafor oraz wzajemnego przenikania się malarskich światów.
Studiowała malarstwo i rysunek w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, gdzie w 1988 roku uzyskała dyplomy w pracowniach prof. Józefa Hałasa (malarstwo) oraz prof. Aleksandra Dymitrowicza (rysunek).
W latach 1988–1989 była stypendystką Ministra Kultury.
Twórczość artystki definiuje indywidualny język wizualny oparty na prymacie koloru. Rezygnując z klasycznego modelunku i perspektywy, skupia się na budowaniu nastroju poprzez dbałość o detal. W jej pracach wyraźnie wybrzmiewa kobieca wrażliwość oraz metafizyczny spokój, łączący nostalgię z duchowym wymiarem codzienności. Początkowo pretekstem do malowania były dla niej „rzeźbiarskie byty" – organizmy napotykane we wnętrzach.
W jej dorobku ważne miejsce zajmuje seria autoportretów będąca hołdem dla innych twórców oraz cykl „Martwe, żywe naturki”, swobodnie przedstawiający przedmioty i rośliny. Zgeometryzowane formy, takie jak dzbanki czy butelki, zostają sprowadzone do autorskich znaków malarskich, często pozbawionych grawitacji i logicznej perspektywy. Te odrealnione wizje zahaczają o surrealizm, a nawet abstrakcję.
Prace artystki znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu oraz w licznych zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.