Kompozycja opiera się na klasycznym dla surrealizmu złudzeniu optycznym oraz koncepcji obrazów podwójnych (wieloznacznych), charakterystycznych dla metody krytyczno-paranoicznej Dalego.

Plan główny (Centralny punkt): W osi symetrii dominuje bogato zdobiony, masywny kielich. Jego noga i podstawa mają organiczną, płynną strukturę przypominającą kaskady spływającej wody lub warstwy geologiczne.
Iluzja twarzy: Kiedy przeniesiesz wzrok na tło i puste przestrzenie po obu stronach naczynia, sylwetka kielicha tworzy kontur dwóch profilów ludzkich twarzy patrzących na siebie. Dalí mistrzowsko wkomponował w tło subtelne detale oczu z rzęsami, które dopełniają ten portret.
Dolna sekcja (Pejzaż): U podstawy kielicha rozciąga się typowy dla artysty, pustynny, zniekształcony krajobraz z liniami perspektywicymi zbiegającymi się w dali. Widoczna jest tam mikroskopijna, wydłużona ludzka postać oraz odległy horyzont.
Znaczenie i symbolika

Tytułowe „Źródło Życia” odnosi się do głębokich motywów egzystencjalnych, duchowych oraz psychoanalitycznych:

Kielich jako źródło i naczynie: Reprezentuje on płodność, obfitość oraz mityczne źródło, z którego bije życie. Może być odczytywany w kontekście mistycznym (jako Graal lub naczynie sakralne) albo biologicznym – jako początek wszelkiego istnienia.
Dwie twarze – Dialog i Dwoistość: Profile ludzkie symbolizują relację, miłość, zjednoczenie pierwiastków (męskiego i żeńskiego) lub spotkanie świadomości z podświadomością. Dla Dalego kluczową inspiracją w tym wymiarze była zawsze jego żona i muza, Gala.
Woda i płynność: Płynna tekstura kielicha odnosi się do stałego motywu Dalego – płynności czasu i materii. Życie nie jest stałe, lecz nieustannie się przekształca i ewoluuje.
Samotna postać w tle: Kontrastuje z monumentalnym kielichem-źródłem. Podkreśla ludzką kruchość, samotność w obliczu ogromu wszechświata oraz poszukiwanie sensu u stóp absolutu lub natury.