„Bitwa” należy do najważniejszych kompozycji w dorobku Szymona Mondzaina, które przyczyniły się do ugruntowania jego pozycji na paryskiej scenie artystycznej. Monumentalne płótno, zarówno pod względem rozmiaru, jak i podejmowanej tematyki, zostało zaprezentowane w 1924 roku na Salonie des Tuileries w Paryżu, jednej z prestiżowych wystaw prezentujących aktualne tendencje w malarstwie. Było to jedno z dwóch dzieł artysty pokazanych wówczas na tym wydarzeniu.
Mondzain osiedlił się w Paryżu w 1912 roku, gdzie zetknął się z twórczością kubistów i fowistów. Równocześnie istotnym źródłem inspiracji pozostawało dla niego malarstwo dawnych mistrzów, które studiował podczas licznych wizyt w Luwrze. Własną twórczość budował, łącząc współczesne mu poszukiwania formalne z odwołaniami do tradycji, szczególnie widocznymi w sposobie kształtowania kompozycji i kreowania postaci. Istotne miejsce zajmowały w niej również symbole i alegorie, za pośrednictwem których artysta podejmował tematy egzystencjalne oraz religijne. Mondzain, podobnie jak wielu innych twórców żydowskiego pochodzenia, interesował się chrześcijaństwem, którego motywy i odniesienia wielokrotnie pojawiały się w jego malarstwie.
Bitwa ukazuje alegoryczną scenę walki dwóch mężczyzn i porwania kobiety. Kompozycję budują nagie, dynamicznie ujęte sylwetki, których układ przywodzi na myśl renesansowe studia ludzkiego ciała. Mondzain z dużą dbałością o detal oddał napięcie mięśni, anatomiczną budowę postaci oraz gwałtowność ich ruchów. Miękki kontur i subtelne przejścia światłocieniowe wydobywają przestrzenność sylwetek, podkreślając ich plastyczność i nadając im niemal rzeźbiarski charakter. W dziele tym widoczne jest charakterystyczne dla artysty połączenie zainteresowania ludzką anatomią z klasycyzującym podejściem do formy.
Na tle licznych martwych natur, pejzaży i portretów powstałych w twórczości Mondzaina obrazy z lat 20. XX wieku, takie jak Bitwa (1924), Przebudzenie młodości (Toaleta panny młodej) oraz Ofiara (Gość nieznany) (1925–1926), wyróżniają się rozbudowaną kompozycją i wielowarstwową symboliką. Stanowią one szczególną grupę prac, w których artysta wykraczał poza obserwację rzeczywistości, tworząc przedstawienia o pogłębionym wymiarze znaczeniowym. Bitwa, łącząca monumentalną skalę z dopracowaną formą i alegorycznym charakterem, zajmuje zatem szczególne miejsce w jego dorobku, a jej walory artystyczne czynią ją dziełem o wyjątkowym potencjale kolekcjonerskim.
Bibliografia:
Salon des Tuileries au Palais de bois a la porte Maillot [katalog wystawy], wyd. F. Michel, Paryż 1924, nr kat 1115-1116, s. 61.
Wystawiany:
Paryż, Palais de Bois a la Porte Maillot, Salon des Tuileries, 1924.
Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna;
Londyn, Bonhams, aukcja 10.11.2021, poz. 64
olej, płótno
130 x 162 cm; w oprawie: 147,5 x 179 cm
sygn. l.d.: Mondzain | Paris 1924.; opisany na odwrociu: Mondzain | 5 Rue Campagne – Première | „La Bataille" | Paris 1924.
opisany na blejtramie: Mondzain S. r. Campagne – Premiere Paris (XIVe)
na odwrociu nalepka wystawowa z Salon des Tuileries z 1924 roku z opisem pracy
„Bitwa” należy do najważniejszych kompozycji w dorobku Szymona Mondzaina, które przyczyniły się do ugruntowania jego pozycji na paryskiej scenie artystycznej. Monumentalne płótno, zarówno pod względem rozmiaru, jak i podejmowanej tematyki, zostało zaprezentowane w 1924 roku na Salonie des Tuileries w Paryżu, jednej z prestiżowych wystaw prezentujących aktualne tendencje w malarstwie. Było to jedno z dwóch dzieł artysty pokazanych wówczas na tym wydarzeniu.
Mondzain osiedlił się w Paryżu w 1912 roku, gdzie zetknął się z twórczością kubistów i fowistów. Równocześnie istotnym źródłem inspiracji pozostawało dla niego malarstwo dawnych mistrzów, które studiował podczas licznych wizyt w Luwrze. Własną twórczość budował, łącząc współczesne mu poszukiwania formalne z odwołaniami do tradycji, szczególnie widocznymi w sposobie kształtowania kompozycji i kreowania postaci. Istotne miejsce zajmowały w niej również symbole i alegorie, za pośrednictwem których artysta podejmował tematy egzystencjalne oraz religijne. Mondzain, podobnie jak wielu innych twórców żydowskiego pochodzenia, interesował się chrześcijaństwem, którego motywy i odniesienia wielokrotnie pojawiały się w jego malarstwie.
Bitwa ukazuje alegoryczną scenę walki dwóch mężczyzn i porwania kobiety. Kompozycję budują nagie, dynamicznie ujęte sylwetki, których układ przywodzi na myśl renesansowe studia ludzkiego ciała. Mondzain z dużą dbałością o detal oddał napięcie mięśni, anatomiczną budowę postaci oraz gwałtowność ich ruchów. Miękki kontur i subtelne przejścia światłocieniowe wydobywają przestrzenność sylwetek, podkreślając ich plastyczność i nadając im niemal rzeźbiarski charakter. W dziele tym widoczne jest charakterystyczne dla artysty połączenie zainteresowania ludzką anatomią z klasycyzującym podejściem do formy.
Na tle licznych martwych natur, pejzaży i portretów powstałych w twórczości Mondzaina obrazy z lat 20. XX wieku, takie jak Bitwa (1924), Przebudzenie młodości (Toaleta panny młodej) oraz Ofiara (Gość nieznany) (1925–1926), wyróżniają się rozbudowaną kompozycją i wielowarstwową symboliką. Stanowią one szczególną grupę prac, w których artysta wykraczał poza obserwację rzeczywistości, tworząc przedstawienia o pogłębionym wymiarze znaczeniowym. Bitwa, łącząca monumentalną skalę z dopracowaną formą i alegorycznym charakterem, zajmuje zatem szczególne miejsce w jego dorobku, a jej walory artystyczne czynią ją dziełem o wyjątkowym potencjale kolekcjonerskim.
Bibliografia:
Salon des Tuileries au Palais de bois a la porte Maillot [katalog wystawy], wyd. F. Michel, Paryż 1924, nr kat 1115-1116, s. 61.
Wystawiany:
Paryż, Palais de Bois a la Porte Maillot, Salon des Tuileries, 1924.
Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna;
Londyn, Bonhams, aukcja 10.11.2021, poz. 64