Unikatowy obiekt rzeźbiarski z ceramiki artystycznej, oprawiony w American Box w odcieniu miedzi. Centralnym motywem kompozycji jest twarz wykonana na bazie bezpośredniego odlewu ludzkiej twarzy, następnie ręcznie opracowana i wypalana w wysokiej temperaturze.
Zróżnicowana faktura oraz widoczne ślady pracy artystycznej nadają formie wyraz surowej ekspresji. Praca balansuje między realizmem a formą symboliczną, podejmując refleksję nad tożsamością i śladem obecności człowieka.
Obiekt w pełni autorski, przeznaczony do ekspozycji ściennej. Sylwia Walania (ur. 1995)

Sylwia Walania – rzeźbiarka, ceramiczka i rysowniczka – urodzona w 1995 roku w Leżajsku. Absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 2020 roku ukończyła studia z wyróżnieniem, otrzymując Medal Rektora ASP, a jej praca dyplomowa powstała w pracowni prof. Karola Badyny. Wcześniej, w roku akademickim 2017/2018, była stypendystką Rektora ASP.

Artystka brała udział w licznych plenerach, konkursach i wystawach w Polsce, zdobywając m.in. nagrodę w konkursie Współczesna transpozycja dzieła Konstantego Laszczki (2016). W 2021 roku zaprezentowała indywidualną wystawę w Miejskim Centrum Kultury w Leżajsku, a miesiąc później zdobyła Grand Prix w II Międzynarodowym Konkursie i Wystawie Sztuki Współczesnej Quadriennale Betesda.

Twórczość Sylwii Walanii obejmuje ceramikę, małą formę rzeźbiarską oraz rysunek. W swoich pracach łączy realizm z abstrakcją, poszukując indywidualnego języka ekspresji i nowych sposobów opowiadania o ludzkiej duchowości, doświadczeniach oraz współczesnej wrażliwości. Ważnym elementem jej sztuki jest dialog z historią i tradycją – nie po to, by ją powtarzać, lecz by ją przetwarzać na nowo, w zgodzie z własną wyobraźnią i emocjonalnością.

Jak sama podkreśla:
„Nie ważne, że coś zostało powiedziane wielokrotnie, ważne, że za każdym razem można powiedzieć to inaczej."


Właśnie ta postawa – ciekawość formy, szacunek do przeszłości i odwaga w poszukiwaniu własnych rozwiązań – wyznacza kierunek jej sztuki.

47
Sylwia WALANIA-TELEGA (ur. 1995)

Twarzą w twarz, 2025

Maska Ceramiczna-
Tytuł Twarzą w twarz 2025
Rozmiar z ramą 30x30 cm-
Rozmiar maski 17x17cm, głębokość 12 cm

Zobacz katalog

Art of Poland

Aukcja Sztuki VIII

28.06.2026

19:00

Cena wywoławcza: 600 zł
Estymacja: 1 500 - 2 000 zł
Zaloguj się, aby wysłać zgłoszenie

Unikatowy obiekt rzeźbiarski z ceramiki artystycznej, oprawiony w American Box w odcieniu miedzi. Centralnym motywem kompozycji jest twarz wykonana na bazie bezpośredniego odlewu ludzkiej twarzy, następnie ręcznie opracowana i wypalana w wysokiej temperaturze.
Zróżnicowana faktura oraz widoczne ślady pracy artystycznej nadają formie wyraz surowej ekspresji. Praca balansuje między realizmem a formą symboliczną, podejmując refleksję nad tożsamością i śladem obecności człowieka.
Obiekt w pełni autorski, przeznaczony do ekspozycji ściennej. Sylwia Walania (ur. 1995)

Sylwia Walania – rzeźbiarka, ceramiczka i rysowniczka – urodzona w 1995 roku w Leżajsku. Absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 2020 roku ukończyła studia z wyróżnieniem, otrzymując Medal Rektora ASP, a jej praca dyplomowa powstała w pracowni prof. Karola Badyny. Wcześniej, w roku akademickim 2017/2018, była stypendystką Rektora ASP.

Artystka brała udział w licznych plenerach, konkursach i wystawach w Polsce, zdobywając m.in. nagrodę w konkursie Współczesna transpozycja dzieła Konstantego Laszczki (2016). W 2021 roku zaprezentowała indywidualną wystawę w Miejskim Centrum Kultury w Leżajsku, a miesiąc później zdobyła Grand Prix w II Międzynarodowym Konkursie i Wystawie Sztuki Współczesnej Quadriennale Betesda.

Twórczość Sylwii Walanii obejmuje ceramikę, małą formę rzeźbiarską oraz rysunek. W swoich pracach łączy realizm z abstrakcją, poszukując indywidualnego języka ekspresji i nowych sposobów opowiadania o ludzkiej duchowości, doświadczeniach oraz współczesnej wrażliwości. Ważnym elementem jej sztuki jest dialog z historią i tradycją – nie po to, by ją powtarzać, lecz by ją przetwarzać na nowo, w zgodzie z własną wyobraźnią i emocjonalnością.

Jak sama podkreśla:
„Nie ważne, że coś zostało powiedziane wielokrotnie, ważne, że za każdym razem można powiedzieć to inaczej."


Właśnie ta postawa – ciekawość formy, szacunek do przeszłości i odwaga w poszukiwaniu własnych rozwiązań – wyznacza kierunek jej sztuki.