Paweł Bienkiewicz, rocznik 1962, tworzy prace abstrakcyjne, w których ubiera Maszynę Wszechświata w migawki własnych spostrzeżeń. W jego twórczości pojawiają się motywy przestrzeni, przejść międzywymiarowych, falowania, wibracji, przemiany energii i materii, kontrastu światła z cieniem, tonalnej gry kolorów, symboli.
Rozpoznawalną cechą prac malarskich artysty jest technika, którą nazywa PREDRAPINGIEM 3D. Autor stworzył tutaj własny język plastyczny, stanowiący połączenie canvas-sculptingu z laserunkiem aerograficznym. W skomplikowanym procesie twórczym przestrzeń robocza obrazu przechodzi wielokrotnie stany, od płaszczyzny do obszaru trójwymiarowego. Jednocześnie wieloetapowo odbywa się utrwalanie, malowanie chwilowych deformacji płótna. Dzięki temu każda praca to swoista dokumentacja tego co może umknąć naszej uwadze i więcej się nie powtórzy. Ta autorska technika pozwala wzmocnić w płaskich obrazach cechy trójwymiarowości, przez co gotowe prace przyciągają głębią, wymuszają na widzu konieczność ciągłej zmiany kąta widzenia, ukrywają pewną wielowymiarową tajemnicę. Być może patrząc na te obrazy-stopklatki, jesteśmy wewnątrz atomu i widzimy zatrzymany na chwilę mikroświat cząstek elementarnych, możliwe też, że znajdujemy się w przestrzeni kosmicznej i widzimy rozległe obszary wszechświata.
Obrazy Pawła Bienkiewicza stanowią nietypową fuzję trzech nurtów: konceptualizmu, estetyzmu i op-artu. Dzięki otwartej formule eksperymentowania z przestrzenią twórczą, autor stale rozwija swoją autorską technikę.
technika mieszana (akryl, technika własna, aerograf), płótno, 100 x 80 cm,
sygn. l.d.: pawelbienkiewicz
Paweł Bienkiewicz, rocznik 1962, tworzy prace abstrakcyjne, w których ubiera Maszynę Wszechświata w migawki własnych spostrzeżeń. W jego twórczości pojawiają się motywy przestrzeni, przejść międzywymiarowych, falowania, wibracji, przemiany energii i materii, kontrastu światła z cieniem, tonalnej gry kolorów, symboli.
Rozpoznawalną cechą prac malarskich artysty jest technika, którą nazywa PREDRAPINGIEM 3D. Autor stworzył tutaj własny język plastyczny, stanowiący połączenie canvas-sculptingu z laserunkiem aerograficznym. W skomplikowanym procesie twórczym przestrzeń robocza obrazu przechodzi wielokrotnie stany, od płaszczyzny do obszaru trójwymiarowego. Jednocześnie wieloetapowo odbywa się utrwalanie, malowanie chwilowych deformacji płótna. Dzięki temu każda praca to swoista dokumentacja tego co może umknąć naszej uwadze i więcej się nie powtórzy. Ta autorska technika pozwala wzmocnić w płaskich obrazach cechy trójwymiarowości, przez co gotowe prace przyciągają głębią, wymuszają na widzu konieczność ciągłej zmiany kąta widzenia, ukrywają pewną wielowymiarową tajemnicę. Być może patrząc na te obrazy-stopklatki, jesteśmy wewnątrz atomu i widzimy zatrzymany na chwilę mikroświat cząstek elementarnych, możliwe też, że znajdujemy się w przestrzeni kosmicznej i widzimy rozległe obszary wszechświata.
Obrazy Pawła Bienkiewicza stanowią nietypową fuzję trzech nurtów: konceptualizmu, estetyzmu i op-artu. Dzięki otwartej formule eksperymentowania z przestrzenią twórczą, autor stale rozwija swoją autorską technikę.