Praca pochodzi z kolekcji rodzinnej artysty i posiada atest sygnowany przez byłą żonę artysty.
ANDRZEJ SZEWCZYK Andrzej Szewczyk urodził się w 1950 w Szopienicach, zmarł w 2001 roku w Cieszynie. Artysta sztuk wizualnych, twórca obiektów, poeta i nauczyciel.Studiował edukację artystyczną na Uniwersytecie Śląskim w Cieszynie w latach 1974/78. Był oddalony od artystycznego centrum, w Kaczycach Górnych spędził całe życie. Był związany z Galerią Foksal przez blisko dwie dekady. Od 2000 roku współpracował z Galerią Muzalewska w Poznaniu (która zorganizowała wiele jego wystaw, pośmiertnie “Rezonans” - data ) i jego twórczość jest przez nią reprezentowana. Na początku swojej drogi artystycznej zajmował się malarstwem i rzeźbą. Pod koniec lat 60 zaczął tworzyć pierwsze aranżacje przestrzenne i uczestniczył w akcjach artystycznych. W swoim malarstwie zaprzeczał tradycyjnej roli obrazu malarskiego i roli malarza jako twórcy. Interesowało go malarstwo bezosobowe, mechaniczne, ale jednocześnie radosne i witalne. Stosował nietypowe podobrazia i materiały malarskie (ściany, lustra, zeszyty szkolne, mapy). Pod koniec lat 70 na pierwszy plan w sztuce Szewczyka pojawiły się zagadnienia zapisu. Andrzej Szewczyk to jedna z najciekawszych postaci powojennej sztuki polskiej.
technika własna (kredki), wym. 52 x 46 cm, opr. 67 x 58,5 cm, op. p.d. 'Michałkowi Tato 19.04.97'
Zobacz katalogPraca pochodzi z kolekcji rodzinnej artysty i posiada atest sygnowany przez byłą żonę artysty.
ANDRZEJ SZEWCZYK Andrzej Szewczyk urodził się w 1950 w Szopienicach, zmarł w 2001 roku w Cieszynie. Artysta sztuk wizualnych, twórca obiektów, poeta i nauczyciel.Studiował edukację artystyczną na Uniwersytecie Śląskim w Cieszynie w latach 1974/78. Był oddalony od artystycznego centrum, w Kaczycach Górnych spędził całe życie. Był związany z Galerią Foksal przez blisko dwie dekady. Od 2000 roku współpracował z Galerią Muzalewska w Poznaniu (która zorganizowała wiele jego wystaw, pośmiertnie “Rezonans” - data ) i jego twórczość jest przez nią reprezentowana. Na początku swojej drogi artystycznej zajmował się malarstwem i rzeźbą. Pod koniec lat 60 zaczął tworzyć pierwsze aranżacje przestrzenne i uczestniczył w akcjach artystycznych. W swoim malarstwie zaprzeczał tradycyjnej roli obrazu malarskiego i roli malarza jako twórcy. Interesowało go malarstwo bezosobowe, mechaniczne, ale jednocześnie radosne i witalne. Stosował nietypowe podobrazia i materiały malarskie (ściany, lustra, zeszyty szkolne, mapy). Pod koniec lat 70 na pierwszy plan w sztuce Szewczyka pojawiły się zagadnienia zapisu. Andrzej Szewczyk to jedna z najciekawszych postaci powojennej sztuki polskiej.