Urodzony w 1978 roku w Ostródzie artysta ukończył Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu w 2003 roku, a dyplom obronił w 2005 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Jego twórczość prezentowana była na licznych wystawach indywidualnych, w tym:
w 2023 roku w Galerii Arsenic i Galerii ToTuart (Koneser) w Warszawie;
w 2022 roku w Dial Gallery w Warszawie oraz w Muzeum Ziemi Błońskiej w Błoni;
w 2021 roku w Galerii MM w Chorzowie i Modern Art Gallery w Gdańsku;
w 2018 roku w Galerii (-1) Polskiego Komitetu Olimpijskiego w Warszawie;
a także w 2010 roku w Pałacu pod Blachą w Warszawie.

Malarstwo Bartłomieja Kownackiego wyrasta z napięcia między klasycznym warsztatem a bezpośrednim doświadczeniem współczesności. Operując językiem realizmu – miejscami zbliżonym do hiperrealizmu – artysta nie tyle odtwarza rzeczywistość, co ją kondensuje i poddaje intensywnej rewizji. Obraz staje się tu narzędziem krytycznym: precyzyjnym, oszczędnym, ale uderzającym z dużą siłą.

45
Bartłomiej KOWNACKI (ur. 1978)

Usta, 2025

olej, płótno, 65 x 82 cm,
sygnowany i opisany na odwrocie: Bartłomiej|Kownacki|2025 r.|Usta"

Zobacz katalog

Sopocki Dom Aukcyjny

41. Aukcja Sztuki XXI wieku

18.04.2026

16:00

Cena wywoławcza: 17 000 zł
Estymacja: 20 000 - 23 000 zł
Zaloguj się, aby wysłać zgłoszenie

Urodzony w 1978 roku w Ostródzie artysta ukończył Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu w 2003 roku, a dyplom obronił w 2005 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Jego twórczość prezentowana była na licznych wystawach indywidualnych, w tym:
w 2023 roku w Galerii Arsenic i Galerii ToTuart (Koneser) w Warszawie;
w 2022 roku w Dial Gallery w Warszawie oraz w Muzeum Ziemi Błońskiej w Błoni;
w 2021 roku w Galerii MM w Chorzowie i Modern Art Gallery w Gdańsku;
w 2018 roku w Galerii (-1) Polskiego Komitetu Olimpijskiego w Warszawie;
a także w 2010 roku w Pałacu pod Blachą w Warszawie.

Malarstwo Bartłomieja Kownackiego wyrasta z napięcia między klasycznym warsztatem a bezpośrednim doświadczeniem współczesności. Operując językiem realizmu – miejscami zbliżonym do hiperrealizmu – artysta nie tyle odtwarza rzeczywistość, co ją kondensuje i poddaje intensywnej rewizji. Obraz staje się tu narzędziem krytycznym: precyzyjnym, oszczędnym, ale uderzającym z dużą siłą.