Obraz z charakterystycznego cyklu Andrzeja Ratajczyka, w którym artysta łączy motywy klasycznej rzeźby antycznej z wizją kosmicznej przestrzeni. Monumentalny tors inspirowany rzeźbą starożytną ukazany został jako forma zawieszona w bezkresie kosmosu, wśród asteroid i świetlistych mgławic. Postać sprawia wrażenie zastygłej w czasie i lewitującej poza rzeczywistością, co nadaje kompozycji wyraźny, metafizyczny charakter.

Obraz wykonany został w tradycyjnej technice malarstwa olejnego, przy zastosowaniu wieloetapowego procesu pracy inspirowanego warsztatem dawnych mistrzów.

Czas powstania obrazu wyniósł około jednego miesiąca, obejmując szkic, podmalówkę oraz kolejne warstwy malarskie.

Powierzchnia obrazu budowana była poprzez liczne precyzyjne warstwy laserunków olejnych, dzięki którym uzyskano wyjątkową głębię kolorów oraz subtelne przejścia tonalne widoczne szczególnie w partiach kosmicznego tła i modelunku światła na rzeźbiarskiej formie.


Kompozycja reprezentuje najbardziej rozpoznawalny nurt twórczości artysty – unikatowe połączenie antycznej rzeźby i przestrzeni kosmicznej, tworzące dzieła o silnym charakterze kolekcjonerskim.