Magdalena Gross rozpoczęła tworzenie animalistycznych rzeźb w 1930 roku. Początkowo rzeźbiła ptaki, a od 1934 roku również inne zwierzęta. Młoda lama należy więc do najwcześniejszych. Powyższa rzeźba (odlew z numerem 1) została pokazana w 1934 roku na jednej z najciekawszych międzynarodowych wystaw okresu międzywojennego w Polsce, współorganizowanej przez Polskie Zjednoczenie Kobiet Pracujących Zawodowo. Artystka zaprezentowała na niej także Żórawia koronowanego i Perliczkę.
Młodą Lamę (możliwe, że ten sam autorski egzemplarz) Magdalena Gross pokazała w 1936 roku w Zachęcie na wystawie "Zwierzęta w sztuce". Lama została wybrana do reprezentowania wystawy na łamach Wiadomości Literackich z 17 maja, a Mieczysław Wallis pisał o niej tak: "Na czoło wystawców wysuwa się Grossówna - kolekcją bronzowych posążków ssaków i ptaków. Umie ona znaleźć szczęśliwą formułę rzeźbiarską dla kształtu i ruchu każdego zwierzęcia, czy będzie to krępa, przysadzista gęś japońska, czy skulona czapla na cienkich nóżkach, czy naprężona, czujnie nadsłuchująca lama lub zgrabny łoś na wysokich, smukłych nogach. Ma zmysł dla charakterystycznej i malowniczej sylwety i potrafi wydobyć swoiste efekty z gładkich, lustrzanych powierzchni bronzu" (Wiad. Lit. 1936.05.17, nr 22, s.5). Wallis napisał także, już po wojnie, jedyną jak dotąd monografię artystki. Na początku umieścił słynny fotograficzny portret Magdaleny Gross autorstwa Benedykta Dorysa, w towarzystwie ... Młodej Lamy.