Władysław Bakałowicz malował sceny historyczne, dworskie oraz w typie fete galante. Tematyka płócien często dotyczyła francuskiego dworu. Portretował również damy w eleganckich, połyskujących lub atłasowych sukniach. Malarz odebrał wykształcenie artystyczne w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, a następnie, w 1863 roku, osiadł w Paryżu. W 1879 roku został naturalizowany we Francji. Zmienił wówczas zapis imienia na łacińską formę Ladislaus, co znalazło wyraz w sygnaturach: LBakalowicz. Malarstwo Bakałowicza cieszyło się popularnością w paryskich kręgach wyższych sfer. Regularnie prezentował swoje obrazy na paryskich Salonach w latach 1865-1883.

Szczególnie doceniano jego płótna o tematyce historycznej. Tym razem jednak artysta podjął temat dworu angielskiego. W wyniku wojny domowej, rozpoczętej w 1642 roku, ostatecznie obalono monarchię angielską, a Anglię w 1649 roku ogłoszono republiką. Ustrój ten utrzymał się do 1660 roku, czyli zaledwie dwa lata dłużej, niż żył i piastował urząd lorda protektora główny oponent króla, Oliver Cromwell. Do rewolucji doszło z powodu ograniczania roli parlamentu, który nie został zwołany przez ponad 11 lat, prób połączenia Kościołów Anglii i Szkocji pod auspicjami monarchy oraz autorytarnych rządów Karola I Stuarta. Proces króla rozpoczął się 20 stycznia 1649 roku, a 27 stycznia 1649 roku zapadł wyrok skazujący monarchę na śmierć. Według przekazów sam Karol I nigdy nie uczestniczył w swoim procesie.