Polski malarz, rysownik i pedagog, jeden z przedstawicieli powojennej sztuki polskiej oraz tzw. szkoły gdańskiej. Przez wiele lat był związany z Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych w Gdańsku.

Studiował na Wydziale Malarstwa PWSSP w Gdańsku z siedzibą w Sopocie. Dyplom uzyskał w 1952 r. w pracowni prof. Artura Nachta-Samborskiego. W latach 1965-1968 pełnił funkcję dziekana Wydziału Malarstwa, a w latach 1969-1981 rektora gdańskiej PWSSP. Był współtwórcą Grupy Gdańskiej, działał w Związku Polskich Artystów Plastyków, w latach 1985-1989 był prezesem Związku Polskich Malarzy i Grafików. Od początku lat 70. rozwijał cykl „Ciało”/ „Obraz”, sytuujący się na granicy abstrakcji i figuracji. Głównym motywem jego malarstwa był akt kobiecy ujmowany syntetycznie, z rezygnacją z dosłowności na rzecz umowności formy, światła i przestrzeni. Artysta stosował cienkie, laserunkowe warstwy farby, uzyskując efekt świetlistości i wyciszenia kompozycji.

Uczestniczył w ponad 150 wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą, m.in. w XLII Biennale Sztuki w Wenecji w 1986 r. W 2007 r. otrzymał Nagrodę im. Kazimierza Ostrowskiego. Jego prace znajdują się m.in. w muzeach narodowych w Warszawie, Gdańsku, Poznaniu i Wrocławiu, w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowym w Pradze, Muzeum Sztuki Współczesnej w Skopje oraz w kolekcjach prywatnych w Europie i USA.


Opis: Praca pochodzi z jednego z najważniejszych cykli artysty, zapoczątkowanego w 1973 r.

Proweniencja i dokumentacja:
Na blejtramie wizytówka Sztuki Polskiej z opisem dzieła, numerem ewidencyjnym I/843 oraz ceną 5 150 000