EUGENIUSZ GERLACH (ur. 1941, Bieniawa k. Tarnopola)
Artysta o twórczej wszechstronności, łączący swobodę malarstwa abstrakcyjnego z precyzją figuracji. Od dekad aktywnie kształtuje polską scenę artystyczną, wyróżniając się niezwykle unikalnym i rozpoznawalnym stylem.
W latach 1960–1966 studiował na Wydziale Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jako uczeń wybitnych pedagogów – malarstwo sztalugowe i architektoniczne zgłębiał w pracowni prof. Wacława Taranczewskiego, natomiast grafikę warsztatową u prof. Mieczysława Wejmana – rozwijał swój warsztat także pod okiem prof. Hanny Rudzkiej-Cybisowej. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1966 roku. Od tego samego roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.
Artysta jest kontynuatorem najlepszych tradycji krakowskiej szkoły kolorystycznej. Wypracował język wizualny, którego nie sposób pomylić z żadnym innym. Jego obrazy to fascynujący dialog między formą, linią a nasyconą barwą, który przyciąga wzrok i zaprasza do głębokiej interpretacji. W pracach tych odnajdziemy echa kubizmu, fowizmu oraz ekspresjonizmu, jednak podane w nowoczesnej, autorskiej formule. Twórca po mistrzowsku operuje czarnym konturem, który dyscyplinuje kompozycję i wydobywa blask z odważnie kładzionych plam barwnych.
Jego dzieła znajdują się w wielu muzeach i instytucjach, a także w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.
Olej, płótno, 70 × 34 cm
Dar od Artysty
EUGENIUSZ GERLACH (ur. 1941, Bieniawa k. Tarnopola)
Artysta o twórczej wszechstronności, łączący swobodę malarstwa abstrakcyjnego z precyzją figuracji. Od dekad aktywnie kształtuje polską scenę artystyczną, wyróżniając się niezwykle unikalnym i rozpoznawalnym stylem.
W latach 1960–1966 studiował na Wydziale Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jako uczeń wybitnych pedagogów – malarstwo sztalugowe i architektoniczne zgłębiał w pracowni prof. Wacława Taranczewskiego, natomiast grafikę warsztatową u prof. Mieczysława Wejmana – rozwijał swój warsztat także pod okiem prof. Hanny Rudzkiej-Cybisowej. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1966 roku. Od tego samego roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.
Artysta jest kontynuatorem najlepszych tradycji krakowskiej szkoły kolorystycznej. Wypracował język wizualny, którego nie sposób pomylić z żadnym innym. Jego obrazy to fascynujący dialog między formą, linią a nasyconą barwą, który przyciąga wzrok i zaprasza do głębokiej interpretacji. W pracach tych odnajdziemy echa kubizmu, fowizmu oraz ekspresjonizmu, jednak podane w nowoczesnej, autorskiej formule. Twórca po mistrzowsku operuje czarnym konturem, który dyscyplinuje kompozycję i wydobywa blask z odważnie kładzionych plam barwnych.
Jego dzieła znajdują się w wielu muzeach i instytucjach, a także w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.