Ubrania zsunięte z ciała układają się w kwiat - płatki z atłasu, jedwabiu i koronki, warstwy fioletu, różu i błękitu spiralnie zwężające się ku centrum. Tło stanowi zieleń roślin, jakby kompozycja wyrosła z ogrodu. Efekt jest zmysłowy i estetyczny, a jednocześnie niepokojący: to nie martwa natura, lecz ślad obecności.

„Kwiaty" są fotograficznym dokumentem intymnych performansów, które Markiewicz wykonywała w samotności w przestrzeni galerii. Zdejmowane kolejno elementy garderoby, pozornie niedbale zsunięte na podłogę, tworzyły wielobarwne kompozycje przypominające rozwinięte pąki. Ubranie rozumiane przez artystkę jako „druga skóra" - powłoka kształtująca tożsamość w przestrzeni publicznej - w momencie zdjęcia z ciała odsłania sferę prywatną. Nosi w sobie zapach ciała, pamięta jego kształt. Kontakt z fotografią oscyluje między podnieceniem a dyskomfortem wynikającym z poczucia przekroczenia cudzej intymności.

Tkaniny i elementy garderoby to podstawowe medium Markiewicz - absolwentki Wydziału Rzeźby ASP w Krakowie, autorki obiektów, instalacji i działań performatywnych. W swojej twórczości bada złożoność kobiecej tożsamości: codzienność, erotykę, relacje międzyludzkie i społeczne role przypisane kobietom. Jej prace były prezentowane m.in. w Zachęcie, CSW Zamek Ujazdowski, The Photographers’ Gallery w Londynie, Matadero w Madrycie i Berardo Museum w Lizbonie.