Obraz Erno Erba „Przekupki” przedstawia skąpany w słońcu lwowski widok. Scena rodzajowa, uwiecznia kobiety sprzedające na straganie. Śmiała forma oraz żywy koloryt pozwoliły artyście uchwycić impresję targów i straganów miejskich. „Analizując twórczość Erba wykazywano na związki z impresjonizmem niemieckim, zwłaszcza z Maxem Liebermannem, a także z Janem Stanisławskim w typie nastroju.” (Jerzy Malinowski, Malarstwo i rzeźba Żydów Polskich w XIX i XX wieku, Warszawa 2000, s. 318) Kompozycja skupia się na figurach i ich aktywności, gesty, materiały i otoczenie tworzą bogatą opowieść o miejskim życiu tamtych lat. Erno Erb „operuje dużą skalą barwną, niekiedy o silnym natężeniu, malując krajobrazy, motywy z targu, kompozycje architektoniczne, martwą naturę a także studia folklorystyczne.” (K. Majewski, Wystawa obrazów, grafiki i fotografiki T.P.S.P. we Lwowie, Gazeta Lwowska. 1931, nr 221, s. 3). Wirtuozji wykonania dodaje technika dywizjonistyczna; zapoczątkowana przez impresjonistów, mająca na celu wykorzystać odkrycia optyki. Nakładane na płótno drobne, nieregularne plamki czystych farb, łączą się w oku widza. Tą metodą niejednokrotnie posługiwał się Erno Erb w swojej twórczości.
olej, tektura, 48 × 70 cm w świetle oprawy
sygn. l. d.: „Erb”
Obraz Erno Erba „Przekupki” przedstawia skąpany w słońcu lwowski widok. Scena rodzajowa, uwiecznia kobiety sprzedające na straganie. Śmiała forma oraz żywy koloryt pozwoliły artyście uchwycić impresję targów i straganów miejskich. „Analizując twórczość Erba wykazywano na związki z impresjonizmem niemieckim, zwłaszcza z Maxem Liebermannem, a także z Janem Stanisławskim w typie nastroju.” (Jerzy Malinowski, Malarstwo i rzeźba Żydów Polskich w XIX i XX wieku, Warszawa 2000, s. 318) Kompozycja skupia się na figurach i ich aktywności, gesty, materiały i otoczenie tworzą bogatą opowieść o miejskim życiu tamtych lat. Erno Erb „operuje dużą skalą barwną, niekiedy o silnym natężeniu, malując krajobrazy, motywy z targu, kompozycje architektoniczne, martwą naturę a także studia folklorystyczne.” (K. Majewski, Wystawa obrazów, grafiki i fotografiki T.P.S.P. we Lwowie, Gazeta Lwowska. 1931, nr 221, s. 3). Wirtuozji wykonania dodaje technika dywizjonistyczna; zapoczątkowana przez impresjonistów, mająca na celu wykorzystać odkrycia optyki. Nakładane na płótno drobne, nieregularne plamki czystych farb, łączą się w oku widza. Tą metodą niejednokrotnie posługiwał się Erno Erb w swojej twórczości.