Księżna de la Salle była przyjaciółką Tamary Łempickiej, polskiej malarki art déco. Łempicka namalowała jej portret w 1925 roku. Obraz przedstawia księżną stojącą na czerwonym dywanie w eleganckim stroju do jazdy konnej. De La Salle była uosobieniem „Garçonne” – chłopczycy lat 20., która nosiła męskie kroje ubrań, paliła cygara i emanowała pewnością siebie. Jest to Najsłynniejszy jej portret (z 1928 roku) i absolutne arcydzieło Art Déco. Tamara namalowała ją w męskim stroju do jazdy konnej, z batem w dłoni, na tle surowego, zgeometryzowanego miasta. Ten obraz to manifest kobiecej siły i niezależności.
Księżna de la Salle po rozwodzie z księciem otrzymała znaczne alimenty. Pieniądze te przeznaczyła m.in. na wspieranie artystów, w tym Tamary Łempickiej, zamawiając u niej swoje portrety oraz portret córki. Po utracie majątku w latach 30. XX wieku, księżna wraz z córką Romaną zamieszkała skromnie w małej alpejskiej wiosce.
Obraz "Portret księżnej de la Salle" z 1925 roku jest uważany za jedno z ważniejszych dzieł w twórczości Tamary Łempickiej, które wyznaczyło jej charakterystyczny styl art déco. Sama malarka ceniła ten obraz i trzymała go w swoim domu.
Tym większego znaczenia nabierają słowa Łempickiej: „Malowałam królów i prostytutki. Maluje tych, którzy są dla mnie inspirujący i powodują, że czuję wibracje.”
Giclee, papier welinowy Arches, 100 x 70 cm, oprawiona w ramę oraz w podwójne passe – partout z dwoma srebrnymi sliperami.
Wydawca: Elite Lithoraphers, Edmonton, Kanada
Licencja: Tamara de Lempicka Estate, LLC Canada
Księżna de la Salle była przyjaciółką Tamary Łempickiej, polskiej malarki art déco. Łempicka namalowała jej portret w 1925 roku. Obraz przedstawia księżną stojącą na czerwonym dywanie w eleganckim stroju do jazdy konnej. De La Salle była uosobieniem „Garçonne” – chłopczycy lat 20., która nosiła męskie kroje ubrań, paliła cygara i emanowała pewnością siebie. Jest to Najsłynniejszy jej portret (z 1928 roku) i absolutne arcydzieło Art Déco. Tamara namalowała ją w męskim stroju do jazdy konnej, z batem w dłoni, na tle surowego, zgeometryzowanego miasta. Ten obraz to manifest kobiecej siły i niezależności.
Księżna de la Salle po rozwodzie z księciem otrzymała znaczne alimenty. Pieniądze te przeznaczyła m.in. na wspieranie artystów, w tym Tamary Łempickiej, zamawiając u niej swoje portrety oraz portret córki. Po utracie majątku w latach 30. XX wieku, księżna wraz z córką Romaną zamieszkała skromnie w małej alpejskiej wiosce.
Obraz "Portret księżnej de la Salle" z 1925 roku jest uważany za jedno z ważniejszych dzieł w twórczości Tamary Łempickiej, które wyznaczyło jej charakterystyczny styl art déco. Sama malarka ceniła ten obraz i trzymała go w swoim domu.
Tym większego znaczenia nabierają słowa Łempickiej: „Malowałam królów i prostytutki. Maluje tych, którzy są dla mnie inspirujący i powodują, że czuję wibracje.”