Proweniencja:
kolekcja prywatna, Warszawa
Desa Unicum, Aukcja Sztuka Współczesna. Prace na papierze. poz. 13; 14.09.2017

Wystawiany:
Jerzy Nowosielski. Prace na papierze. Galeria Sztuki Współczesnej SDA, Sopot, sierpień 2011

Rysunek zajmował szczególne miejsce w twórczości Jerzego Nowosielskiego (1923–2011), stanowiąc zarówno samodzielną formę wypowiedzi artystycznej, jak i ważny element jego poszukiwań malarskich. Artysta postrzegał go jako dziedzinę bliską malarstwu i zapisowi myśli, dającą większą swobodę twórczą. Jednocześnie eksperymentował z dyscypliną linii, stosując między innymi linijkę do kreślenia form prostych i zaokrąglonych. Metoda ta pozwalała mu wyeliminować utrwalone nawyki rysunkowe i świadomie kontrolować kształt kompozycji. Doświadczenia te miały istotny wpływ na rozwój jego indywidualnego języka plastycznego, również w malarstwie.

W rysunkach Nowosielskiego powracały motywy obecne w całej jego twórczości: portrety, akty kobiece, gimnastyczki, przedstawienia świętych, pejzaże i martwe natury. Prace wykonywane ołówkiem, długopisem, niekiedy uzupełniane temperą, ukazują różnorodność jego warsztatu oraz proces kształtowania charakterystycznych form i rozwiązań kompozycyjnych. Rysunek pozostawał dla Nowosielskiego istotnym obszarem eksperymentów formalnych, ściśle związanym z jego działalnością malarską.

2
Jerzy NOWOSIELSKI (1923 Kraków - 2011 Kraków)

bez tytułu (postać kobieca), praca dwustronna, 2 poł. XX w.

tusz, papier,
29,5 x 20,4 cm,
sygn. l.d.: J.N.

Zobacz katalog

Aukcje internetowe

Aukcja Sztuki Współczesnej

19.11.2026

17:00

Cena wywoławcza: 4 800 zł
Estymacja: 5 000 - 7 000 zł

Proweniencja:
kolekcja prywatna, Warszawa
Desa Unicum, Aukcja Sztuka Współczesna. Prace na papierze. poz. 13; 14.09.2017

Wystawiany:
Jerzy Nowosielski. Prace na papierze. Galeria Sztuki Współczesnej SDA, Sopot, sierpień 2011

Rysunek zajmował szczególne miejsce w twórczości Jerzego Nowosielskiego (1923–2011), stanowiąc zarówno samodzielną formę wypowiedzi artystycznej, jak i ważny element jego poszukiwań malarskich. Artysta postrzegał go jako dziedzinę bliską malarstwu i zapisowi myśli, dającą większą swobodę twórczą. Jednocześnie eksperymentował z dyscypliną linii, stosując między innymi linijkę do kreślenia form prostych i zaokrąglonych. Metoda ta pozwalała mu wyeliminować utrwalone nawyki rysunkowe i świadomie kontrolować kształt kompozycji. Doświadczenia te miały istotny wpływ na rozwój jego indywidualnego języka plastycznego, również w malarstwie.

W rysunkach Nowosielskiego powracały motywy obecne w całej jego twórczości: portrety, akty kobiece, gimnastyczki, przedstawienia świętych, pejzaże i martwe natury. Prace wykonywane ołówkiem, długopisem, niekiedy uzupełniane temperą, ukazują różnorodność jego warsztatu oraz proces kształtowania charakterystycznych form i rozwiązań kompozycyjnych. Rysunek pozostawał dla Nowosielskiego istotnym obszarem eksperymentów formalnych, ściśle związanym z jego działalnością malarską.