Powstanie Wielkopolskie rozpoczęło się 27 grudnia 1918 r. Niemcy, wzburzeni polskimi uroczystościami, towarzyszącymi wizycie Ignacego Paderewskiego w Poznaniu, zorganizowali przemarsz niemieckich oddziałów wojskowych przez miasto. W reakcji na to wydarzenie przed Prezydium Policji, Teatrem Miejskim oraz w okolicach Hotelu Bazar pojawiły się polskie oddziały Straży Ludowej, Polskiej Organizacji Wojskowej oraz Służby Straży i Bezpieczeństwa. Dowódcy polscy wydali rozkaz zdobycia Prezydium Policji. Polacy opanowali Dworzec Główny, Pocztę Główną oraz część miejskich fortyfikacji. Powstanie wybuchło również poza Poznaniem: w Gnieźnie, Jarocinie, Kórniku, Pleszewie, Śremie, Kłecku, Wrześni i innych. W konsekwencji usunięto administrację pruską z Szamotuł, Środy, Pniew, Opalenicy, Buku, Trzemeszna, Wrześni i Gniezna. Mocą dekretu Naczelnej Rady Ludowej gen. Józef Dowbor Muśnicki otrzymał tytuł Głównodowodzącego wszystkich Sił Zbrojnych Polskich byłego zaboru pruskiego, a 16 stycznia 1919 r. objął funkcję naczelnego wodza powstania. Pierwsze przesyłki wielkopolskiej poczty polowej znane są ze stycznia 1919 r., z okresu trwających walk. Były one obsługiwane przez miejscowe urzędy poczty cywilnej. Poczta Polowa na terenie Wielkopolski została bowiem zorganizowana dopiero w maju 1919 r., a Siedzibą Głównej Poczty Polowej (GPP) był Poznań. Dodatkowo pocztę polową obsługiwało „Ognisko dla Żołnierzy Polskich”. GPP była obsługiwana na czterech kierunkach: Wągrowiec (poczta polowa nr 1), Grodzisk (poczta polowa nr 2), Jarocin (poczta polowa nr 3) i Lwów (poczta polowa nr 4). Poczta polowa nr 5 utworzona została w sierpniu 1919 r. w Bobrujsku dla obsługi oddziałów Wojsk Wielkopolskich na froncie wschodnim. Od końca listopada 1919 r. dotychczasowe wielkopolskie poczty polowe nr 1 – 5 uzyskały numery poczt polowych Wojska Polskiego 47 – 51.
Zbiór obejmuje pocztę polową w trakcie Powstania Wielkopolskiego i po zawieszeniu broni do Traktatu Wersalskiego oraz dalej, do jego ratyfikacji przez Niemcy 10 stycznia 1920 r. Kolekcja składa się ze 191 całości pocztowych i 2 zdjęć. W całościach pocztowych znajduje się szereg kartek zdjęciowych z motywami żołnierskimi i patriotycznymi oraz krajobrazowymi.
Zobacz katalogPowstanie Wielkopolskie rozpoczęło się 27 grudnia 1918 r. Niemcy, wzburzeni polskimi uroczystościami, towarzyszącymi wizycie Ignacego Paderewskiego w Poznaniu, zorganizowali przemarsz niemieckich oddziałów wojskowych przez miasto. W reakcji na to wydarzenie przed Prezydium Policji, Teatrem Miejskim oraz w okolicach Hotelu Bazar pojawiły się polskie oddziały Straży Ludowej, Polskiej Organizacji Wojskowej oraz Służby Straży i Bezpieczeństwa. Dowódcy polscy wydali rozkaz zdobycia Prezydium Policji. Polacy opanowali Dworzec Główny, Pocztę Główną oraz część miejskich fortyfikacji. Powstanie wybuchło również poza Poznaniem: w Gnieźnie, Jarocinie, Kórniku, Pleszewie, Śremie, Kłecku, Wrześni i innych. W konsekwencji usunięto administrację pruską z Szamotuł, Środy, Pniew, Opalenicy, Buku, Trzemeszna, Wrześni i Gniezna. Mocą dekretu Naczelnej Rady Ludowej gen. Józef Dowbor Muśnicki otrzymał tytuł Głównodowodzącego wszystkich Sił Zbrojnych Polskich byłego zaboru pruskiego, a 16 stycznia 1919 r. objął funkcję naczelnego wodza powstania. Pierwsze przesyłki wielkopolskiej poczty polowej znane są ze stycznia 1919 r., z okresu trwających walk. Były one obsługiwane przez miejscowe urzędy poczty cywilnej. Poczta Polowa na terenie Wielkopolski została bowiem zorganizowana dopiero w maju 1919 r., a Siedzibą Głównej Poczty Polowej (GPP) był Poznań. Dodatkowo pocztę polową obsługiwało „Ognisko dla Żołnierzy Polskich”. GPP była obsługiwana na czterech kierunkach: Wągrowiec (poczta polowa nr 1), Grodzisk (poczta polowa nr 2), Jarocin (poczta polowa nr 3) i Lwów (poczta polowa nr 4). Poczta polowa nr 5 utworzona została w sierpniu 1919 r. w Bobrujsku dla obsługi oddziałów Wojsk Wielkopolskich na froncie wschodnim. Od końca listopada 1919 r. dotychczasowe wielkopolskie poczty polowe nr 1 – 5 uzyskały numery poczt polowych Wojska Polskiego 47 – 51.