Drzeworyt przedstawiający „Kurzą Stopkę” (charakterystyczny, gotycki wykusz zamku wawelskiego nadbudowany na dawnej baszcie) uwiecznia unikalną, krakowską perspektywę. Widok ujęty od wylotu historycznej ulicy Kanonicznej w stronę wzgórza zamkowego był klasycznym motywem krakowskich pejzażystów. Praca cechuje się gęstym, drobnym szrafowaniem, mocnym kontrastem czerni i bieli oraz surowym klimatem, tak typowym dla wojennej grafiki warsztatowej.
Zofia Kopycińska-Wilczkowa - Urodziła się w 1916 roku. W czasie II wojny światowej, podobnie jak Zbigniew Rychlicki czy L. Horbacka, znalazła się w Krakowie i uczyła się grafiki oraz technik snycerskich w kontrolowanym przez Niemców Instytucie Sztuk Plastycznych. To właśnie rygorystyczny program nauczania tej szkoły, oparty na doskonałym studium architektury z natury, zaowocował powstaniem bardzo precyzyjnych, technicznie dojrzałych drzeworytów z widokami miasta.
Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau (Państwowa Szkoła Rzemiosła Artystycznego w Krakowie) – artystyczna szkoła zawodowa założona przez władze niemieckie podczas okupacji hitlerowskiej w miejsce zamkniętej krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, początkowo jako kontynuacja przedwojennego Instytutu Sztuk Plastycznych w Krakowie. Uczniami szkoły było wielu późniejszych wybitnych polskich twórców oraz intelektualistów, działających w okresie powojennym. Z kręgu słuchaczy Kunstgewerbeschule wywodziła się także znaczna część uczestników Podziemnego Teatru Niezależnego Tadeusza Kantora. Istniała do 31 marca 1943.Dyrektorem został przedwojenny dwukrotny rektor ASP w Krakowie, prof. Fryderyk Pautsch, pod nadzorem dyrektora niemieckiego. Obok wykładowców z Instytutu Sztuk Plastycznych (m.in. Witold Chomicz, Wiesław Zarzycki, architekci Wacław Krzyżanowski i Ludwik Wojtyczko) zatrudniono wybitnych profesorów przedwojennej Popławski, Alfred Terlecki.akademii. Byli to m.in. Władysław Jarocki, Stanisław Kamocki, Józef Mehoffer, Fryderyk Pautsch, Ignacy Pieńkowski, Stanisław
Drzeworyt odbity na bibułce japońskiej 25 x 20 cm, opisany i sygnowany ołówkiem przez autora,
oprawiony w epoce w kartonowe passe – partout wraz z bibułką ochronną. Drzeworyt stanowił pracę dyplomową studentów ówczesnej Staatliche Kunstgewerbeschule – Krakau, Państwowa Szkoła Rzemiosła Artystycznego – Kraków.
Drzeworyt przedstawiający „Kurzą Stopkę” (charakterystyczny, gotycki wykusz zamku wawelskiego nadbudowany na dawnej baszcie) uwiecznia unikalną, krakowską perspektywę. Widok ujęty od wylotu historycznej ulicy Kanonicznej w stronę wzgórza zamkowego był klasycznym motywem krakowskich pejzażystów. Praca cechuje się gęstym, drobnym szrafowaniem, mocnym kontrastem czerni i bieli oraz surowym klimatem, tak typowym dla wojennej grafiki warsztatowej.
Zofia Kopycińska-Wilczkowa - Urodziła się w 1916 roku. W czasie II wojny światowej, podobnie jak Zbigniew Rychlicki czy L. Horbacka, znalazła się w Krakowie i uczyła się grafiki oraz technik snycerskich w kontrolowanym przez Niemców Instytucie Sztuk Plastycznych. To właśnie rygorystyczny program nauczania tej szkoły, oparty na doskonałym studium architektury z natury, zaowocował powstaniem bardzo precyzyjnych, technicznie dojrzałych drzeworytów z widokami miasta.
Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau (Państwowa Szkoła Rzemiosła Artystycznego w Krakowie) – artystyczna szkoła zawodowa założona przez władze niemieckie podczas okupacji hitlerowskiej w miejsce zamkniętej krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, początkowo jako kontynuacja przedwojennego Instytutu Sztuk Plastycznych w Krakowie. Uczniami szkoły było wielu późniejszych wybitnych polskich twórców oraz intelektualistów, działających w okresie powojennym. Z kręgu słuchaczy Kunstgewerbeschule wywodziła się także znaczna część uczestników Podziemnego Teatru Niezależnego Tadeusza Kantora. Istniała do 31 marca 1943.Dyrektorem został przedwojenny dwukrotny rektor ASP w Krakowie, prof. Fryderyk Pautsch, pod nadzorem dyrektora niemieckiego. Obok wykładowców z Instytutu Sztuk Plastycznych (m.in. Witold Chomicz, Wiesław Zarzycki, architekci Wacław Krzyżanowski i Ludwik Wojtyczko) zatrudniono wybitnych profesorów przedwojennej Popławski, Alfred Terlecki.akademii. Byli to m.in. Władysław Jarocki, Stanisław Kamocki, Józef Mehoffer, Fryderyk Pautsch, Ignacy Pieńkowski, Stanisław