Lutka Pink (właśc. Ludwika Pinkusiewicz, ur. 1906 w Warszawie, zm. 1998 w Nowym Jorku) była polsko-francuską malarką żydowskiego pochodzenia, związaną z École de Paris oraz powojenną abstrakcją liryczną. Studiowała w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w 1938 roku dzięki stypendium rządu polskiego wyjechała do Paryża, gdzie zetknęła się z twórczością Édouarda Vuillarda i Pierre'a Bonnarda.
Początkowo tworzyła pejzaże, martwe natury i portrety inspirowane postimpresjonizmem oraz malarstwem Paula Cézanne'a. Po II wojnie światowej zwróciła się ku abstrakcji i taszyzmowi, wypracowując charakterystyczny styl oparty na intensywnych, wibrujących plamach barwnych i dynamicznych układach form. Jej kompozycje często przywodzą na myśl rozświetlone konstelacje lub fantazyjne pejzaże.
Po wojnie uczestniczyła aktywnie w życiu artystycznym Paryża, wystawiając przede wszystkim w Salon des Réalités Nouvelles, Salon de Mai i Salon des Comparaisons. Utrzymywała kontakty z Pablem Picassem, Georges'em Braque'em i Markiem Chagallem. Jej prace znajdują się obecnie w kolekcjach muzealnych m.in.w Paryżu, Montrealu, San Francisco i Jerozolimie.
olej, płótno,
60 x 73 cm,
sygn. p. d. LUTKA PINK;
na odwrociu: LUTKA PINK | 59 Av de Saxe | Paris 7 | N 254; nalepka z informacjami o artystce
Lutka Pink (właśc. Ludwika Pinkusiewicz, ur. 1906 w Warszawie, zm. 1998 w Nowym Jorku) była polsko-francuską malarką żydowskiego pochodzenia, związaną z École de Paris oraz powojenną abstrakcją liryczną. Studiowała w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w 1938 roku dzięki stypendium rządu polskiego wyjechała do Paryża, gdzie zetknęła się z twórczością Édouarda Vuillarda i Pierre'a Bonnarda.
Początkowo tworzyła pejzaże, martwe natury i portrety inspirowane postimpresjonizmem oraz malarstwem Paula Cézanne'a. Po II wojnie światowej zwróciła się ku abstrakcji i taszyzmowi, wypracowując charakterystyczny styl oparty na intensywnych, wibrujących plamach barwnych i dynamicznych układach form. Jej kompozycje często przywodzą na myśl rozświetlone konstelacje lub fantazyjne pejzaże.
Po wojnie uczestniczyła aktywnie w życiu artystycznym Paryża, wystawiając przede wszystkim w Salon des Réalités Nouvelles, Salon de Mai i Salon des Comparaisons. Utrzymywała kontakty z Pablem Picassem, Georges'em Braque'em i Markiem Chagallem. Jej prace znajdują się obecnie w kolekcjach muzealnych m.in.w Paryżu, Montrealu, San Francisco i Jerozolimie.