Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
– Sprawozdanie Dyrekcyi TPSP w Krakowie z Czynności za Rok 1907, Kraków 1908, s. 23, (Rysunki I. – XXII.)
W roku 1906 podczas pobytu artysty w podwarszawskich Włochach powstał cykl przedstawiający wnętrza pałacu – obraz olejny, rysunki i grafika, w której Ruszczyc powtórzył tę samą kompozycję, którą przedstawia oferowany Stary zegar.
Ferdynand Ruszczyc (Bohdanów 1870 - Bohdanów 1936) – wybitny malarz i pedagog, adept Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie w latach 1892-1897 studiował pod kierunkiem I. I. Szyszkina i A Kuindżiiego. Jego prace studenckie kilkakrotnie były nagradzane medalami Akademii. Odbywał liczne podróże artystyczne – w latach 1894 i 1895 jeździł na Krym, w latach 1896 i 1897 przez Królewiec i Szczecin podróżował na Rugię, Bornholm i do południowej Szwecji, a w 1898 do Berlina, Kolonii, Paryża, Dunkierki, Ostendy, Brukseli, Bazylei, Lucerny, Lugano, Mediolanu, Wenecji i Wiednia. W 1897 zamieszkał w rodzinnym majątku Bohdanów. Od 1900 był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. Od 1904 był profesorem Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, w latach 1907-1908 Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Później powrócił do Wilna, gdzie stał się animatorem tamtejszego życia artystycznego. Po I wojnie światowej był organizatorem i profesorem Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Malował przede wszystkim pejzaże przesycone bardzo emocjonalnym odczuwaniem natury i przyrody. Obrazy Ruszczyca Ziemia czy Nec Mergitur należą do najwybitniejszych przykładów nurtu symbolizmu w malarstwie Młodej Polski. Malował także wnętrza rodzinnego dworu w Bohdanowie, zajmował się scenografią teatralną, ilustratorstwem i grafiką książkową.
węgiel, kreda, tektura
47.3 x 35.3 cm,
sygn. p.d.: F.R., obok (ołówkiem): Włochy | 12 VI 06
Na odwr., na tzw. „zaplecku“ nalepka wyst. (druk, tusz, pieczęć): Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. | 1907 Nr. 102 | Autor Ruszczyc Ferdynand | Adres Bohdanów | Dzieło Rysunek węglem | Rodzaj Cena wł pr.
Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
– Sprawozdanie Dyrekcyi TPSP w Krakowie z Czynności za Rok 1907, Kraków 1908, s. 23, (Rysunki I. – XXII.)
W roku 1906 podczas pobytu artysty w podwarszawskich Włochach powstał cykl przedstawiający wnętrza pałacu – obraz olejny, rysunki i grafika, w której Ruszczyc powtórzył tę samą kompozycję, którą przedstawia oferowany Stary zegar.
Ferdynand Ruszczyc (Bohdanów 1870 - Bohdanów 1936) – wybitny malarz i pedagog, adept Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie w latach 1892-1897 studiował pod kierunkiem I. I. Szyszkina i A Kuindżiiego. Jego prace studenckie kilkakrotnie były nagradzane medalami Akademii. Odbywał liczne podróże artystyczne – w latach 1894 i 1895 jeździł na Krym, w latach 1896 i 1897 przez Królewiec i Szczecin podróżował na Rugię, Bornholm i do południowej Szwecji, a w 1898 do Berlina, Kolonii, Paryża, Dunkierki, Ostendy, Brukseli, Bazylei, Lucerny, Lugano, Mediolanu, Wenecji i Wiednia. W 1897 zamieszkał w rodzinnym majątku Bohdanów. Od 1900 był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. Od 1904 był profesorem Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, w latach 1907-1908 Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Później powrócił do Wilna, gdzie stał się animatorem tamtejszego życia artystycznego. Po I wojnie światowej był organizatorem i profesorem Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Malował przede wszystkim pejzaże przesycone bardzo emocjonalnym odczuwaniem natury i przyrody. Obrazy Ruszczyca Ziemia czy Nec Mergitur należą do najwybitniejszych przykładów nurtu symbolizmu w malarstwie Młodej Polski. Malował także wnętrza rodzinnego dworu w Bohdanowie, zajmował się scenografią teatralną, ilustratorstwem i grafiką książkową.