Zgeometryzowana rzeźba przedstawiająca stojącego, bosego rybaka, ubranego w tradycyjny strój - okrągły kapelusz z rondem, kaftan z geometrycznymi mankietami i kołnierzem oraz szerokie, pofałdowane spodnie z podwiniętymi nogawkami, trzymającego oburącz, na wysokości klatki piersiowej, dużą rybę. Postać osadzona na prostopadłościennej, integralnej podstawie.

Uczniowie zakopiańskiej szkoły drzewnej zrewolucjonizowali polskie rzemiosło artystyczne, łącząc tradycyjne, ludowe techniki snycerskie z awangardowym kubizmem i formizmem. Ich dynamiczne, fasetowane figurki przedstawiające typy wiejskie, górali, świętych oraz motywy rodzajowe zyskały międzynarodowe uznanie, czego zwieńczeniem był ogromny sukces polskiego pawilonu na Wystawie Światowej w Paryżu w 1925 r.