Barbara Batugowska (ur. 18 listopada 1932 r. w Denkowie) wywodzi się z rodziny garncarskiej. Jest córką Stanisława i Heleny Kaczmarskich, najzdolniejszych ceramików z Denkowa (miejscowości znajdującej się w okolicach Ostrowca Świętokrzyskiego).
Barbara, podobnie jak jej siostry Janina i Natalia oraz brat Stanisław junior, garncarskiego rzemiosła nauczyła się od matki. Rzeźbą ceramiczną zajmuje się od 1952 roku. Modeluje w glinie figurki o tematyce sakralnej i świeckiej. Spośród jej realizacji sakralnych szczególną uwagę przyciągają sceny z życia i męki Chrystusa oraz przedstawienia świętych patronów. Tematykę świecką obserwować można z kolei w przedstawieniach ilustrujących zajęcia domowe i gospodarcze mieszkańców wsi. Są zatem portrety m.in. pastuszka, kosiarza, siewcy, dojarki, a także ptactwa domowego (jako dziecko uwielbiała ptactwo domowe, dlatego stworzyła dużo prac o tej tematyce). Jej specjalnością są również barwne miniaturki kapliczek przydrożnych.

Prace Batugowskiej pod względem urody i kolorystyki nie ustępują tym, które lepiła jej matka. Właściwie, gdyby nie podpis, trudno byłoby dociec, która z nich była autorką danego dzieła.

Barbara Batugowska została przyjęta do STL w 1973 r.

Jej rzeźby znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Kielcach, Muzeum Wsi Kieleckiej oraz Izby Regionalnej WDK.