SYLWESTER AMBROZIAK (ur. 1964, Łowicz)
Jeden z najwybitniejszych i najważniejszych polskich rzeźbiarzy współczesnych. Zajmuje się także rysunkiem, instalacją oraz eksperymentalnym filmem animowanym.
W latach 1983–1989 studiował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowniach profesorów: Jerzego Jarnuszkiewicza, Stanisława Kulona oraz Grzegorza Kowalskiego. Rysunku uczył się pod kierunkiem prof. Mariana Czapli. W 1989 roku uzyskał dyplom w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego.
Był wielokrotnym stypendystą Fundacji Notoro, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Fundacji Kultury oraz Kulczyk Foundation. Trzykrotnie nominowany do nagrody „Paszporty Polityki” (1994, 1999 i 2008).
Wyjątkowy, rozpoznawalny styl artysty opiera na ekspresjonistycznych środkach wyrazu: uproszczeniu i zbrutalizowaniu kształtów, przerysowaniu proporcji oraz kontrastowej polichromii. Na wyraz jego rzeźb wpłynęła sztuka prymitywna, archaiczna i ludowa, w tym cechy formalne figur i masek afrykańskich. Figura lalki służy mu do konfrontacji nieskrępowanej dziecięcej wyobraźni z brutalną rzeczywistością. Groteskowo zdeformowane, przeskalowane i nieoszlifowane postacie są niemalże prowokacyjnie brzydkie. Nazywane przez artystę „Minotaurami” i „Laleczkami” humanoidalne istoty o anonimowych twarzach jednocześnie dają świadectwo współczesności i rzucają jej wyzwanie.
Prace artysty znajdują się w licznych prestiżowych kolekcjach publicznych i prywatnych w Polsce oraz za granicą.
Tusz, papier, 21 × 29,5 cm
Dar od Artysty
SYLWESTER AMBROZIAK (ur. 1964, Łowicz)
Jeden z najwybitniejszych i najważniejszych polskich rzeźbiarzy współczesnych. Zajmuje się także rysunkiem, instalacją oraz eksperymentalnym filmem animowanym.
W latach 1983–1989 studiował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowniach profesorów: Jerzego Jarnuszkiewicza, Stanisława Kulona oraz Grzegorza Kowalskiego. Rysunku uczył się pod kierunkiem prof. Mariana Czapli. W 1989 roku uzyskał dyplom w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego.
Był wielokrotnym stypendystą Fundacji Notoro, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Fundacji Kultury oraz Kulczyk Foundation. Trzykrotnie nominowany do nagrody „Paszporty Polityki” (1994, 1999 i 2008).
Wyjątkowy, rozpoznawalny styl artysty opiera na ekspresjonistycznych środkach wyrazu: uproszczeniu i zbrutalizowaniu kształtów, przerysowaniu proporcji oraz kontrastowej polichromii. Na wyraz jego rzeźb wpłynęła sztuka prymitywna, archaiczna i ludowa, w tym cechy formalne figur i masek afrykańskich. Figura lalki służy mu do konfrontacji nieskrępowanej dziecięcej wyobraźni z brutalną rzeczywistością. Groteskowo zdeformowane, przeskalowane i nieoszlifowane postacie są niemalże prowokacyjnie brzydkie. Nazywane przez artystę „Minotaurami” i „Laleczkami” humanoidalne istoty o anonimowych twarzach jednocześnie dają świadectwo współczesności i rzucają jej wyzwanie.
Prace artysty znajdują się w licznych prestiżowych kolekcjach publicznych i prywatnych w Polsce oraz za granicą.