Halina Kwiatkowska (z domu Królikiewiczówna, 1921–2020) była wybitną aktorką teatralną i filmową, wieloletnio związaną z krakowskim Starym Teatrem. Z Karolem Wojtyłą poznali się w czasach szkolnych w Wadowicach. Połączył ich szkolny teatr i wspólna pasja do literatury oraz aktorstwa. Już jako nastolatkowie występowali razem w przedstawieniach — m.in. w „Antygonie”, gdzie Halina grała Antygonę, a Wojtyła Hajmona, oraz w „Balladynie”, w której była Balladyną, a on Kirkorem. Po wybuchu wojny i przeniesieniu się do Krakowa, ich znajomość pogłębiła się w środowisku konspiracyjnego Teatru Rapsodycznego Mieczysława Kotlarczyka. Przyjaźń z Wojtyłą trwała przez całe życie; Halina Kwiatkowska wielokrotnie wspominała wspólne próby teatralne, okupacyjny Kraków i duchową więź z przyszłym papieżem. Napisała również książki wspomnieniowe poświęcone tamtym czasom, m.in. „Wielki Kolega” oraz „Porachunki z pamięcią”.
Jej mężem był Tadeusz Kwiatkowski (1920–2007) — pisarz, scenarzysta, felietonista i satyryk, związany z krakowskim środowiskiem literackim oraz kabaretem „Piwnica pod Baranami”. Był autorem licznych książek, słuchowisk radiowych i scenariuszy filmowych. Halina Królikiewiczówna i Tadeusz Kwiatkowski pobrali się w 1945 roku. Oboje należeli do pokolenia krakowskiej inteligencji silnie naznaczonej doświadczeniem wojny, teatru konspiracyjnego i powojennego życia artystycznego Krakowa.
Znajomość małżeństwa Kwiatkowskich z Karolem Wojtyłą miała charakter bardzo osobisty i wieloletni. Jeszcze jako młodzi ludzie spotykali się w środowisku teatralno-literackim Krakowa, a po wyborze Wojtyły na papieża utrzymywali kontakty i uczestniczyli w papieskich spotkaniach. Halina Kwiatkowska należała do grona osób, które pozostawiły jedne z najcenniejszych wspomnień o młodym Karolu Wojtyle — nie jako papieżu, lecz koledze, aktorze i człowieku teatru.
1. List do Haliny i Tadeusza Kwiatkowskich, odręczny, 1945
2. List do Tadeusza Kwiatkowskiego, odręczny, 1947
3. List z życzeniami do koleżanek i kolegów, odręczny, 1994
4. Karta pocztowa do Tadeusza Kwiatkowskiego, odręczna, 1948
5. Osiem kart ozdobnych, do Halina lub Tadeusza Kwiatkowskich, odręczne, 1988-91
6. 13 kart ozdobnych do Haliny lub Tadeusza Kwiatkowskich, druk lub maszynopis uzupełnione lub podpisane odręcznie, 1989-2000
7. 21 listów do Haliny lub Tadeusza Kwiatkowskich,maszynopis lub druk, odręczny podpis, 1979-2001
8. Trzy karty z życzeniami do koleżanek i kolegów, odręczne; 1979, 1986, 1994
9. 13 listów do koleżanek i kolegów, druk, podpisy odręczne, 1988-2001, adresowane na Halinę Kwiatkowską
10. Osiem kopert do Haliny i Tadeusza Kwiatkowskich, nadawca sekretariat watykanu, 1997 – 2001
Halina Kwiatkowska (z domu Królikiewiczówna, 1921–2020) była wybitną aktorką teatralną i filmową, wieloletnio związaną z krakowskim Starym Teatrem. Z Karolem Wojtyłą poznali się w czasach szkolnych w Wadowicach. Połączył ich szkolny teatr i wspólna pasja do literatury oraz aktorstwa. Już jako nastolatkowie występowali razem w przedstawieniach — m.in. w „Antygonie”, gdzie Halina grała Antygonę, a Wojtyła Hajmona, oraz w „Balladynie”, w której była Balladyną, a on Kirkorem. Po wybuchu wojny i przeniesieniu się do Krakowa, ich znajomość pogłębiła się w środowisku konspiracyjnego Teatru Rapsodycznego Mieczysława Kotlarczyka. Przyjaźń z Wojtyłą trwała przez całe życie; Halina Kwiatkowska wielokrotnie wspominała wspólne próby teatralne, okupacyjny Kraków i duchową więź z przyszłym papieżem. Napisała również książki wspomnieniowe poświęcone tamtym czasom, m.in. „Wielki Kolega” oraz „Porachunki z pamięcią”.
Jej mężem był Tadeusz Kwiatkowski (1920–2007) — pisarz, scenarzysta, felietonista i satyryk, związany z krakowskim środowiskiem literackim oraz kabaretem „Piwnica pod Baranami”. Był autorem licznych książek, słuchowisk radiowych i scenariuszy filmowych. Halina Królikiewiczówna i Tadeusz Kwiatkowski pobrali się w 1945 roku. Oboje należeli do pokolenia krakowskiej inteligencji silnie naznaczonej doświadczeniem wojny, teatru konspiracyjnego i powojennego życia artystycznego Krakowa.
Znajomość małżeństwa Kwiatkowskich z Karolem Wojtyłą miała charakter bardzo osobisty i wieloletni. Jeszcze jako młodzi ludzie spotykali się w środowisku teatralno-literackim Krakowa, a po wyborze Wojtyły na papieża utrzymywali kontakty i uczestniczyli w papieskich spotkaniach. Halina Kwiatkowska należała do grona osób, które pozostawiły jedne z najcenniejszych wspomnień o młodym Karolu Wojtyle — nie jako papieżu, lecz koledze, aktorze i człowieku teatru.