Proweniencja:
kolekcja prywatna, Polska

Oferowany obraz to reprezentatywny przykład dojrzałego malarstwa figuralnego Wlastimila Hofmana z okresu międzywojennego. Rok 1931 stanowił kulminację kariery artysty – od 1922 roku regularnie wystawiał swoje prace na paryskich salonach, zdobywając uznanie krytyki europejskiej. Dekadę wcześniej, w 1921 roku, jego słynna "Spowiedź" została uhonorowana nagrodą na Salonie Paryskim (Salon de la Nationale), co otworzyło mu drogę do międzynarodowej sławy.
W prezentowanej pracy artysta buduje formę poprzez szerokie, płynne pociągnięcia pędzla. Paleta utrzymana jest w ciepłych tonach cielistych, zestawionych z chłodnymi błękitami i zielenią tła. Przedstawienie dziecka stanowiło dla Hofmana temat centralny i powracający przez całą karierę. Artysta wierzył, że dziecięce oblicza, pozbawione społecznych masek i uprzedzeń dorosłych, są idealnym medium dla przekazywania głębokich przeżyć duchowych i uniwersalnych emocji. Jego krakowska pracownia na Zwierzyńcu była stale wypełniona dziecięcymi modelami. W swoich kompozycjach malarskich nadawał im często wymiar alegoryczny i duchowy.