Rycina ilustruje zakorzenione w apokryfach i tradycji chrześcijańskiej wydarzenie, które miało miejsce między ukrzyżowaniem a zmartwychwstaniem Chrystusa. Jezus zstępuje do podziemi (otchłani/limbo), aby wyzwolić dusze sprawiedliwych ludzi zmarłych od początku świata.

Postać Chrystusa: Widoczny w centrum, otoczony świetlistą nimbem (aureolą) emanującą potężnymi promieniami. Pochyla się, aby podać rękę i wyciągnąć z czeluści klęczącą postać (często identyfikowaną jako Jan Chrzciciel lub Adam). W drugiej ręce trzyma sztandar triumfalny przymocowany do wielkiego krzyża.

Sprawiedliwi i Patriarchowie: Po lewej stronie, za potężnymi wrotami piekielnymi, tłoczą się zbawione dusze Starego Testamentu. Na pierwszym planie wyróżnia się muskularna, starsza, naga postać z długą brodą – to Adam, który opiera dłoń na ramieniu krzyża. Za nim widoczna jest Ewa oraz inne postacie trwające na modlitwie.

Demony i Potwory: Kontrastem dla boskiego pokoju i dostojeństwa zbawionych są fantastyczne, przerażające bestie i demony stworzone przez kunszt Dürera. W prawym górnym rogu unosi się skrzydlaty potwór dmący w róg, a w głębi, z okiennej niszy, szczerzy kły i grozi włócznią inna piekielna bestia.