Pochodzenie:
1929, Budapeszt, Postatak, L.I. 199; 1930, Budapeszt, Postatak, LV. 131; Trencsén, dr Leopold Ringwald
1939, Londyn, Gerrards Cross
29 września 2009, Donnington (Berkshire, Newbury), Dreweatts & Bloomsbury Auctions, poz. 310
kolekcja prywatna
Wystawiany:
„Károly Ferenczy (1862–1917). Wystawa retrospektywna”, Węgierska Galeria Narodowa, Budapeszt, 30 listopada 2011 – 27 maja 2012
„The Naked Man”, LENTOS Kunstmuseum, Linz, 26 października 2012 – 17 lutego 2013
„The Naked Man”, Ludwig Múzeum – Muzeum Sztuki Współczesnej, Budapeszt, 22 marca – 30 czerwca 2013
Literatura:
„Károly Ferenczy. Wystawa retrospektywna”, katalog wystawy pod redakcją Judit Boros i Edit Plesznivy, MNG, Budapeszt, 2011, s. 282 i 374
„The Naked Man”, katalog wystawy pod redakcją Sabine Fellner, Elisabeth Nowak-Thaller i Stelli Rollig, LENTOS Kunstmuseum Linz – Ludwig Múzeum, Muzeum Sztuki Współczesnej, Budapeszt, 2012, s. 175
Károly Ferenczy był wybitnym malarzem węgierskim przełomu XIX i XX wieku. Za cenną radą swojej kuzynki i przyszłej żony, Olgi Fialki, udał się do Włoch, gdzie zamieszkał i od około 1885 roku studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Neapolu. W latach 1887–1889 kształcił się w Académie Julian w Paryżu pod kierunkiem Tony’ego Roberta-Fleury’ego i Adolphe’a-Williama Bouguereau. W latach 1893–1896 mieszkał w Monachium, gdzie obracał się w kręgu Simona Hollósyego. Następnie osiedlił się w Nagybánya i uczestniczył w założeniu tamtejszej kolonii artystycznej. W późniejszych latach wykładał w Węgierskiej Akademii Sztuk Pięknych w Budapeszcie.
Károly Ferenczy wywarł ogromny wpływ na kolejne pokolenia węgierskich artystów. Szczególne znaczenie dla jego twórczości miało malarstwo Jules’a Bastiena-Lepage’a, francuskiego naturalisty. Na początku XX wieku Ferenczy dążył do wykazania, że naturalizm i impresjonizm mogą się wzajemnie uzupełniać, między innymi w przedstawieniach scen biblijnych, takich jak „Zdjęcie z krzyża” z 1903 roku. Od około 1902 roku coraz bardziej zbliżał się do impresjonizmu, starając się uchwycić wrażenie wzrokowe, a jednocześnie stopniowo odchodząc od wiernego odtwarzania rzeczywistości. W Nagybánya malował pejzaże w plenerze, a także portrety i akty.
W 1907 roku, wspólnie z Pálem Szinyeiem Merse (1845–1920) i Józsefem Rippl-Rónaim (1861–1927), założył Koło Węgierskich Impresjonistów i Naturalistów, zrzeszające artystów węgierskich zainteresowanych francuskim impresjonizmem. Odegrał tym samym istotną rolę w upowszechnianiu nowoczesnych kierunków artystycznych na Węgrzech. Károly Ferenczy aktywnie uczestniczył w życiu artystycznym swojej epoki. W 1903 roku zorganizował wystawę indywidualną w Budapeszcie i zdobył liczne wyróżnienia, w tym złoty medal na Biennale w Wenecji w 1905 roku oraz na Międzynarodowej Wystawie w Monachium w 1913 roku. Zmarł w Budapeszcie w wieku 55 lat.
Na prezentowanym obrazie dwaj nadzy mężczyźni zmagają się w zaciętej walce. Ich sylwetki zostały zbudowane za pomocą zróżnicowanego światła, tonów i barw. Kolorystyka ciał przechodzi od ugrów przez róże po brązy. Kontrast postaci z utrzymanym w zróżnicowanych odcieniach błękitu tłem szczególnie wyraziście wydobywa dynamikę ich ruchu. Dzieło stanowi znakomity przykład twórczości artysty z początku drugiej dekady XX wieku.
E.V
olej, płótno
60 × 50 cm
sygn. i dat. l.g.: Ferenczy Karoly 1912
na odwrociu płótna numer 206 wykonany białą kredą
Pochodzenie:
1929, Budapeszt, Postatak, L.I. 199; 1930, Budapeszt, Postatak, LV. 131; Trencsén, dr Leopold Ringwald
1939, Londyn, Gerrards Cross
29 września 2009, Donnington (Berkshire, Newbury), Dreweatts & Bloomsbury Auctions, poz. 310
kolekcja prywatna
Wystawiany:
„Károly Ferenczy (1862–1917). Wystawa retrospektywna”, Węgierska Galeria Narodowa, Budapeszt, 30 listopada 2011 – 27 maja 2012
„The Naked Man”, LENTOS Kunstmuseum, Linz, 26 października 2012 – 17 lutego 2013
„The Naked Man”, Ludwig Múzeum – Muzeum Sztuki Współczesnej, Budapeszt, 22 marca – 30 czerwca 2013
Literatura:
„Károly Ferenczy. Wystawa retrospektywna”, katalog wystawy pod redakcją Judit Boros i Edit Plesznivy, MNG, Budapeszt, 2011, s. 282 i 374
„The Naked Man”, katalog wystawy pod redakcją Sabine Fellner, Elisabeth Nowak-Thaller i Stelli Rollig, LENTOS Kunstmuseum Linz – Ludwig Múzeum, Muzeum Sztuki Współczesnej, Budapeszt, 2012, s. 175
Károly Ferenczy był wybitnym malarzem węgierskim przełomu XIX i XX wieku. Za cenną radą swojej kuzynki i przyszłej żony, Olgi Fialki, udał się do Włoch, gdzie zamieszkał i od około 1885 roku studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Neapolu. W latach 1887–1889 kształcił się w Académie Julian w Paryżu pod kierunkiem Tony’ego Roberta-Fleury’ego i Adolphe’a-Williama Bouguereau. W latach 1893–1896 mieszkał w Monachium, gdzie obracał się w kręgu Simona Hollósyego. Następnie osiedlił się w Nagybánya i uczestniczył w założeniu tamtejszej kolonii artystycznej. W późniejszych latach wykładał w Węgierskiej Akademii Sztuk Pięknych w Budapeszcie.
Károly Ferenczy wywarł ogromny wpływ na kolejne pokolenia węgierskich artystów. Szczególne znaczenie dla jego twórczości miało malarstwo Jules’a Bastiena-Lepage’a, francuskiego naturalisty. Na początku XX wieku Ferenczy dążył do wykazania, że naturalizm i impresjonizm mogą się wzajemnie uzupełniać, między innymi w przedstawieniach scen biblijnych, takich jak „Zdjęcie z krzyża” z 1903 roku. Od około 1902 roku coraz bardziej zbliżał się do impresjonizmu, starając się uchwycić wrażenie wzrokowe, a jednocześnie stopniowo odchodząc od wiernego odtwarzania rzeczywistości. W Nagybánya malował pejzaże w plenerze, a także portrety i akty.
W 1907 roku, wspólnie z Pálem Szinyeiem Merse (1845–1920) i Józsefem Rippl-Rónaim (1861–1927), założył Koło Węgierskich Impresjonistów i Naturalistów, zrzeszające artystów węgierskich zainteresowanych francuskim impresjonizmem. Odegrał tym samym istotną rolę w upowszechnianiu nowoczesnych kierunków artystycznych na Węgrzech. Károly Ferenczy aktywnie uczestniczył w życiu artystycznym swojej epoki. W 1903 roku zorganizował wystawę indywidualną w Budapeszcie i zdobył liczne wyróżnienia, w tym złoty medal na Biennale w Wenecji w 1905 roku oraz na Międzynarodowej Wystawie w Monachium w 1913 roku. Zmarł w Budapeszcie w wieku 55 lat.
Na prezentowanym obrazie dwaj nadzy mężczyźni zmagają się w zaciętej walce. Ich sylwetki zostały zbudowane za pomocą zróżnicowanego światła, tonów i barw. Kolorystyka ciał przechodzi od ugrów przez róże po brązy. Kontrast postaci z utrzymanym w zróżnicowanych odcieniach błękitu tłem szczególnie wyraziście wydobywa dynamikę ich ruchu. Dzieło stanowi znakomity przykład twórczości artysty z początku drugiej dekady XX wieku.
E.V