LITERATURA:
- Jan Chwałczyk. Monograficzne ślady przekazów rzeczywistości, Fundacja dla Sztuki Niezidentyfikowanej, Wrocław 2016, repr. s. nlb.
- PRZYGODY Z OP-ARTEM, FUNDACJA STEFANA GIEROWSKIEGO, WARSZAWA 2017, REPR. S. 13.
Studiował w PWSSP we Wrocławiu w latach 1946-1951. Współzałożyciel grupy Poszukiwania Formy i Koloru (1959) i Gru-py Wrocławskiej (1962). W latach 70. zajmował się sztuką konceptualną, prowadząc Galerię Informacji Kreatywnej (1972-1975). Organizował sympozja plenerowe i akcje artystyczne, np. Kontrapunkt (1972-1974). Uczestniczył w I Bien-nale Form Przestrzennych w Elblągu (1965) i Sympozjum Artystów i Naukowców w Puławach (1966), tworząc obiekty re-prezentujące sztukę kinetyczną, w których istotnym elementem był kolor. W drugiej połowie lat 60. problematykę twórczości Chwałczyka zdominowało światło i barwa, zaczął eksperymentować z barwnym cieniem. Od tego czasu, kiedy powstawały „Reproduktory”, „Reprodukcje” czy „Formy przestrzenne”, po obiekty z serii „Ten fantastyczny cień” (2008-2010) oraz realizacje najnowsze, poszukiwania artysty oparte są na wiedzy teoretycznej z zakresu optyki i fizyki oraz teorii barwy.
JAN CHWAŁCZYK PODKREŚLAŁ, ŻE JEGO TWÓRCZOŚĆ NIE MA NIC WSPÓLNEGO Z MALARSTWEM, TO CIEŃ/PÓŁCIEŃ STWARZA GAMĘ KOLORYSTYCZNĄ, ZAŚ ON SAM JEST „ZWYKŁYM KONSTRUKTOREM MYŚLI DOTYCZĄCEJ ŚWIATŁA”. „ŚWIATŁO WYCZYSZ-CZONE Z OBCYCH KONTEKSTÓW STAJE SIĘ MOIM TEKSTEM DLA FILOZOFICZNEJ SPEKULACJI NAZYWANEJ SZTUKĄ” – WYZNAŁ AR-TYSTA.
PROJEKT REALIZACYJNY FORMY PRZESTRZENNEJ DLA CHEŁMA, 1978
akryl/PCV, 77 x 77 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrocie: Jan Chwałczyk / 10.X.2015 / wskazówka montażowa
Projekt realizacyjny formy przestrzennej w/g koncepcji zgłoszonej na plenerze w Chełmie pt. „Przestrzenie Miasta” w 1978 r.
LITERATURA:
- Jan Chwałczyk. Monograficzne ślady przekazów rzeczywistości, Fundacja dla Sztuki Niezidentyfikowanej, Wrocław 2016, repr. s. nlb.
- PRZYGODY Z OP-ARTEM, FUNDACJA STEFANA GIEROWSKIEGO, WARSZAWA 2017, REPR. S. 13.
Studiował w PWSSP we Wrocławiu w latach 1946-1951. Współzałożyciel grupy Poszukiwania Formy i Koloru (1959) i Gru-py Wrocławskiej (1962). W latach 70. zajmował się sztuką konceptualną, prowadząc Galerię Informacji Kreatywnej (1972-1975). Organizował sympozja plenerowe i akcje artystyczne, np. Kontrapunkt (1972-1974). Uczestniczył w I Bien-nale Form Przestrzennych w Elblągu (1965) i Sympozjum Artystów i Naukowców w Puławach (1966), tworząc obiekty re-prezentujące sztukę kinetyczną, w których istotnym elementem był kolor. W drugiej połowie lat 60. problematykę twórczości Chwałczyka zdominowało światło i barwa, zaczął eksperymentować z barwnym cieniem. Od tego czasu, kiedy powstawały „Reproduktory”, „Reprodukcje” czy „Formy przestrzenne”, po obiekty z serii „Ten fantastyczny cień” (2008-2010) oraz realizacje najnowsze, poszukiwania artysty oparte są na wiedzy teoretycznej z zakresu optyki i fizyki oraz teorii barwy.
JAN CHWAŁCZYK PODKREŚLAŁ, ŻE JEGO TWÓRCZOŚĆ NIE MA NIC WSPÓLNEGO Z MALARSTWEM, TO CIEŃ/PÓŁCIEŃ STWARZA GAMĘ KOLORYSTYCZNĄ, ZAŚ ON SAM JEST „ZWYKŁYM KONSTRUKTOREM MYŚLI DOTYCZĄCEJ ŚWIATŁA”. „ŚWIATŁO WYCZYSZ-CZONE Z OBCYCH KONTEKSTÓW STAJE SIĘ MOIM TEKSTEM DLA FILOZOFICZNEJ SPEKULACJI NAZYWANEJ SZTUKĄ” – WYZNAŁ AR-TYSTA.