Proweniencja:
Dom Aukcyjny Ostoya, 2006
rodzina artysty
Wystawiany:
Muzeum Narodowe Kielce, 2011
BWA Zielona Góra, Klem Felchnerowski - Malarstwo materii, 2005
Bibliografia:
reprodukowany w katalogu wystawy Muzeum Narodowe Kielce, 2011, nr 050
Klemens Felchnerowski: 1928-1980 Klem, [katalog wystawy], Kania Leszek, Zielona Góra 2005
Klemens Felchnerowski (1928–1980) należał do najważniejszych postaci powojennego życia artystycznego Zielonej Góry - artysta, organizator kultury, historyk sztuki i animator środowiska, którego działalność znacząco współtworzyła tożsamość kulturalną miasta. Urodzony w Toruniu, studiował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, gdzie uzyskał dyplom malarski oraz wykształcenie z zakresu konserwatorstwa i zabytkoznawstwa. Z Zieloną Górą związał się od 1953 roku, pełniąc m.in. funkcję pierwszego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, dyrektora Muzeum Okręgowego, prezesa lokalnego oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków oraz współtwórcy Biura Wystaw Artystycznych. Aktywnie uczestniczył w kluczowych wydarzeniach polskiej awangardy, takich jak Plenery Koszalińskie w Osiekach czy sympozja i wystawy Złotego Grona.
Choć zapisał się w pamięci jako barwna osobowość i charyzmatyczny animator kultury, najistotniejszym obszarem jego działalności pozostawała twórczość artystyczna. Felchnerowski należał do pokolenia twórców, które odrzuciło doktrynę socrealizmu, kierując się ku językowi nowoczesnej abstrakcji i malarstwa materii. Już od końca lat 50. wypracował rozpoznawalny idiom oparty na silnej ekspresji faktury, uproszczonych formach geometrycznych i ciemnej, nasyconej kolorystyce, służących wyrażaniu doświadczeń egzystencjalnych i emocjonalnych. W jego pracach pojawiają się reliefowe struktury budowane z użyciem materiałów nieoczywistych dla klasycznego malarstwa — tkanin, workowego płótna, futer czy organicznych dodatków — co sytuowało jego twórczość blisko nurtu europejskiego informelu i eksperymentów materii.
„Obraz 6/66” z 1966 roku doskonale wpisuje się w ten etap twórczości artysty. Kompozycja wykonana w technice kolażu, z wykorzystaniem oleju, płótna i tkaniny sztruksowej, ukazuje charakterystyczne dla Felchnerowskiego zainteresowanie materialnością obrazu jako nośnika emocji i znaczeń. To praca z okresu dojrzałego, kiedy artysta konsekwentnie rozwijał własny język formalny, łącząc ekspresję malarską z niemal rzeźbiarskim traktowaniem powierzchni. Dzieła Felchnerowskiego pozostają ważnym świadectwem powojennych poszukiwań polskiej awangardy, a zarazem istotnym elementem historii artystycznej zachodniej Polski. Największy zespół jego prac znajduje się dziś w zbiorach Muzeum Ziemi Lubuskiej, co dodatkowo potwierdza trwałe znaczenie jego dorobku.
kolaż, olej, płótno, tkanina sztruksowa
80 x 60 cm
sygn. l.śr.: Klem/66; na krosnach: KLEM FELCHNEROWSKI | "OBRAZ 6/66" olej 80 x 60
Proweniencja:
Dom Aukcyjny Ostoya, 2006
rodzina artysty
Wystawiany:
Muzeum Narodowe Kielce, 2011
BWA Zielona Góra, Klem Felchnerowski - Malarstwo materii, 2005
Bibliografia:
reprodukowany w katalogu wystawy Muzeum Narodowe Kielce, 2011, nr 050
Klemens Felchnerowski: 1928-1980 Klem, [katalog wystawy], Kania Leszek, Zielona Góra 2005
Klemens Felchnerowski (1928–1980) należał do najważniejszych postaci powojennego życia artystycznego Zielonej Góry - artysta, organizator kultury, historyk sztuki i animator środowiska, którego działalność znacząco współtworzyła tożsamość kulturalną miasta. Urodzony w Toruniu, studiował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, gdzie uzyskał dyplom malarski oraz wykształcenie z zakresu konserwatorstwa i zabytkoznawstwa. Z Zieloną Górą związał się od 1953 roku, pełniąc m.in. funkcję pierwszego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, dyrektora Muzeum Okręgowego, prezesa lokalnego oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków oraz współtwórcy Biura Wystaw Artystycznych. Aktywnie uczestniczył w kluczowych wydarzeniach polskiej awangardy, takich jak Plenery Koszalińskie w Osiekach czy sympozja i wystawy Złotego Grona.
Choć zapisał się w pamięci jako barwna osobowość i charyzmatyczny animator kultury, najistotniejszym obszarem jego działalności pozostawała twórczość artystyczna. Felchnerowski należał do pokolenia twórców, które odrzuciło doktrynę socrealizmu, kierując się ku językowi nowoczesnej abstrakcji i malarstwa materii. Już od końca lat 50. wypracował rozpoznawalny idiom oparty na silnej ekspresji faktury, uproszczonych formach geometrycznych i ciemnej, nasyconej kolorystyce, służących wyrażaniu doświadczeń egzystencjalnych i emocjonalnych. W jego pracach pojawiają się reliefowe struktury budowane z użyciem materiałów nieoczywistych dla klasycznego malarstwa — tkanin, workowego płótna, futer czy organicznych dodatków — co sytuowało jego twórczość blisko nurtu europejskiego informelu i eksperymentów materii.
„Obraz 6/66” z 1966 roku doskonale wpisuje się w ten etap twórczości artysty. Kompozycja wykonana w technice kolażu, z wykorzystaniem oleju, płótna i tkaniny sztruksowej, ukazuje charakterystyczne dla Felchnerowskiego zainteresowanie materialnością obrazu jako nośnika emocji i znaczeń. To praca z okresu dojrzałego, kiedy artysta konsekwentnie rozwijał własny język formalny, łącząc ekspresję malarską z niemal rzeźbiarskim traktowaniem powierzchni. Dzieła Felchnerowskiego pozostają ważnym świadectwem powojennych poszukiwań polskiej awangardy, a zarazem istotnym elementem historii artystycznej zachodniej Polski. Największy zespół jego prac znajduje się dziś w zbiorach Muzeum Ziemi Lubuskiej, co dodatkowo potwierdza trwałe znaczenie jego dorobku.