Niebieska wstążka we włosach, podwójny czerwony naszyjnik i biały top młodej kobiety przywodzą na myśl kobiecość i letnią porę roku. Delikatne kontury sylwetki nadają obrazowi spokojną atmosferę. Od lat 50. XX wieku Czóbel rozwijał swój niepowtarzalny styl, pracując z niezwykłą energią, co przyniosło mu uznanie innych artystów.
W 1952 roku jego przyjaciel Georges Braque przesłał mu list, a w 1956 roku napisał do niego Pablo Picasso. Obaj wyrazili w ten sposób podziw dla jego twórczości.
W 1958 roku Czóbel otrzymał ponadto tytuł Zasłużonego Artysty Węgierskiej Republiki Ludowej, wyróżnienie przyznawane węgierskim twórcom za wybitne osiągnięcia artystyczne.
Fragment listu Georges’a Braque’a z 26 października 1952 roku:
„Od 1906 roku, kiedy wystawialiśmy razem na Salonie Niezależnych w sali fowistów, podążał Pan własną, niełatwą drogą”.
Fragment listu Pabla Picassa z 27 stycznia 1956 roku:
„Drogi Bélo Czóbelu, dobrze pamiętam Pańskie prace prezentowane na wystawie Niezależnych, w sali fowistów na Salonie Jesiennym”.
Obiekt znajduje się na terenie Francji w ramach odprawy czasowej.
olej, płótno
65 × 40 cm
sygn. p.g.: Czobel
na odwrociu oprawy nalepka galerii Johnson Fine Art w Chicago, numer inwentarzowy 5937
Niebieska wstążka we włosach, podwójny czerwony naszyjnik i biały top młodej kobiety przywodzą na myśl kobiecość i letnią porę roku. Delikatne kontury sylwetki nadają obrazowi spokojną atmosferę. Od lat 50. XX wieku Czóbel rozwijał swój niepowtarzalny styl, pracując z niezwykłą energią, co przyniosło mu uznanie innych artystów.
W 1952 roku jego przyjaciel Georges Braque przesłał mu list, a w 1956 roku napisał do niego Pablo Picasso. Obaj wyrazili w ten sposób podziw dla jego twórczości.
W 1958 roku Czóbel otrzymał ponadto tytuł Zasłużonego Artysty Węgierskiej Republiki Ludowej, wyróżnienie przyznawane węgierskim twórcom za wybitne osiągnięcia artystyczne.
Fragment listu Georges’a Braque’a z 26 października 1952 roku:
„Od 1906 roku, kiedy wystawialiśmy razem na Salonie Niezależnych w sali fowistów, podążał Pan własną, niełatwą drogą”.
Fragment listu Pabla Picassa z 27 stycznia 1956 roku:
„Drogi Bélo Czóbelu, dobrze pamiętam Pańskie prace prezentowane na wystawie Niezależnych, w sali fowistów na Salonie Jesiennym”.
Obiekt znajduje się na terenie Francji w ramach odprawy czasowej.