W latach 1920–1929 Paryż stał się miejscem spotkań ludzi z całego świata, którzy starali się zapomnieć o cierpieniach I wojny światowej i celebrować pokój. Atmosfera ta dała początek epoce określanej mianem „szalonych lat dwudziestych” (Années folles).

W tym czasie niezwykle aktywni byli artyści tacy jak Picasso, Modigliani, Chagall czy Tsuguharu Foujita. Awangarda, surrealizm, art déco i jazz przeżywały okres rozkwitu, tworząc potężną falę przemian, która położyła fundamenty pod nowoczesną kulturę europejską.

Po wybuchu I wojny światowej Czóbel opuścił Paryż i przebywał w Belgii, Holandii oraz Niemczech. W 1925 roku powrócił na Węgry, a do 1940 roku podróżował między Paryżem a Budapesztem.

Twórczość Czóbela z lat 20. XX wieku charakteryzowała się grubymi, ciemnymi konturami oraz głębokimi, przygaszonymi tonami barwnymi.

W prezentowanym obrazie żywe kolory tła harmonijnie łączą się ze spokojniejszą kompozycją. Choć twarz kobiety pozostaje niewyraźna i pogrążona w cieniu, światło padające na jej skórę wydobywa postać, nadając jej niezwykłą zmysłowość i świeżość.

Obiekt znajduje się na terenie Francji w ramach odprawy czasowej.