Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
– „I po co myśmy tam jechali!“ (S. Wyspiański, 1901). Malarze polscy w Monachium, Muzeum Okręgowe w Suwałkach 5 V – 31 VIII 2005;
– Malarze polscy w Monachium [tekst E. Ptaszyńska, Z. Fołtynowicz], Muzeum Okręgowe w Suwałkach, Suwałki 2005, s. 124, il.
Apoloniusz Kędzierski (Suchedniów 1861 - Warszawa 1939)- malarz, akwarelista, rysownik, ilustrator i dekorator - był jednym z najpopularniejszych artystów warszawskich. Uczeń Józefa Brandta w Orońsku, Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego w warszawskiej Klasie Rysunkowej, w latach 1886-1889 kształcił się jeszcze w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Nikolausa Gysisa. Po studiach stale zamieszkał w Warszawie, skąd często wyjeżdżał na plenery malarskie. W 1902 podróżował do Belgii, Francji, Włoch, Wiednia i Budapesztu. Był członkiem Tow. Artystów Polskich „Sztuka“. Malował pejzaże i obrazy rodzajowe, martwe natury i „główki“ dziewczęce. Jego malarstwo podlegało przemianom stylistycznym - od realizmu po secesję. Z upodobaniem zajmował się ilustratorstwem, wykonując m.in. ilustracje do Chłopów Reymonta (wyd. Geberthnera i Wolfa w 1928). Współpracował także z wieloma czasopismami warszawskimi. Projektował meble i ceramikę, wykonywał polichromie kościelne. Duży zespół dzieł artysty spłonął w jego pracowni w pierwszych dniach powstania warszawskiego.
olej, płótno dublowane
35.5 x 54.5 cm,
sygn. l.d.: Kędzierski
Na odwr. na g. listwie krosna, nalepka wystawowa (druk): WYSTAWA | I po co myśmy tam jechali! | Stanisław Witkiewicz, 1901 | Malarze polscy w Monachium | Muzeum Okręgowe w Suwałkach | 5 maja – 31 sierpnia 2005 roku. Ponadto na d. listwie ramy nalepka pracowni ramiarskiej.
Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
– „I po co myśmy tam jechali!“ (S. Wyspiański, 1901). Malarze polscy w Monachium, Muzeum Okręgowe w Suwałkach 5 V – 31 VIII 2005;
– Malarze polscy w Monachium [tekst E. Ptaszyńska, Z. Fołtynowicz], Muzeum Okręgowe w Suwałkach, Suwałki 2005, s. 124, il.
Apoloniusz Kędzierski (Suchedniów 1861 - Warszawa 1939)- malarz, akwarelista, rysownik, ilustrator i dekorator - był jednym z najpopularniejszych artystów warszawskich. Uczeń Józefa Brandta w Orońsku, Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego w warszawskiej Klasie Rysunkowej, w latach 1886-1889 kształcił się jeszcze w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Nikolausa Gysisa. Po studiach stale zamieszkał w Warszawie, skąd często wyjeżdżał na plenery malarskie. W 1902 podróżował do Belgii, Francji, Włoch, Wiednia i Budapesztu. Był członkiem Tow. Artystów Polskich „Sztuka“. Malował pejzaże i obrazy rodzajowe, martwe natury i „główki“ dziewczęce. Jego malarstwo podlegało przemianom stylistycznym - od realizmu po secesję. Z upodobaniem zajmował się ilustratorstwem, wykonując m.in. ilustracje do Chłopów Reymonta (wyd. Geberthnera i Wolfa w 1928). Współpracował także z wieloma czasopismami warszawskimi. Projektował meble i ceramikę, wykonywał polichromie kościelne. Duży zespół dzieł artysty spłonął w jego pracowni w pierwszych dniach powstania warszawskiego.