Aleksandra JACHTOMA (ur. 1932)
Malarka, jedna z najważniejszych przedstawicielek nurtu abstrakcji w polskiej sztuce powojennej, kojarzona z poszukiwaniami w obszarze koloryzmu abstrakcyjnego oraz malarstwa materii. Jej edukacja artystyczna wiodła przez trzy kluczowe ośrodki: Toruń, krakowską ASP (pracownia Czesława Rzepińskiego) oraz warszawską ASP, gdzie w 1958 roku uzyskała dyplom z wyróżnieniem pod kierunkiem prof. Kazimierza Tomorowicza. W latach 60. współtworzyła grupę „Rekonesans”, która stawiała sobie za cel odnowę języka malarskiego poprzez badanie czystych wartości plastycznych.
Twórczość Jachtomy to procesualne dążenie do radykalnej syntezy – od wczesnych kompozycji inspirowanych naturą po dojrzałe prace, w których barwa zostaje wyemancypowana i staje się jedynym budulcem przestrzeni obrazowej. Jej obrazy charakteryzują się niezwykłą kulturą malarską: subtelnymi przejściami tonalnymi, wibracją koloru i wyrafinowaną fakturą, co sprawia, że płótna sprawiają wrażenie emanujących światłem. Laureatka prestiżowej Nagrody im. Jana Cybisa (2003) oraz Nagrody im. C.K. Norwida, uznawana jest za kontynuatorkę najlepszych tradycji polskiego malarstwa, która nadała im nowoczesny, niemal kontemplacyjny wymiar.
Prace artystki znajdują się w zbiorach m.in. Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu oraz w kolekcji Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki, co potwierdza jej trwałe miejsce w kanonie polskiej sztuki współczesnej.
gwasz na papierze, w św. p.p. 35,5 x 27 cm, opr. 49 x 40 cm,
sygn. i dat. p.d [ołówkiem] 'A. JACHTOMA 68'
Aleksandra JACHTOMA (ur. 1932)
Malarka, jedna z najważniejszych przedstawicielek nurtu abstrakcji w polskiej sztuce powojennej, kojarzona z poszukiwaniami w obszarze koloryzmu abstrakcyjnego oraz malarstwa materii. Jej edukacja artystyczna wiodła przez trzy kluczowe ośrodki: Toruń, krakowską ASP (pracownia Czesława Rzepińskiego) oraz warszawską ASP, gdzie w 1958 roku uzyskała dyplom z wyróżnieniem pod kierunkiem prof. Kazimierza Tomorowicza. W latach 60. współtworzyła grupę „Rekonesans”, która stawiała sobie za cel odnowę języka malarskiego poprzez badanie czystych wartości plastycznych.
Twórczość Jachtomy to procesualne dążenie do radykalnej syntezy – od wczesnych kompozycji inspirowanych naturą po dojrzałe prace, w których barwa zostaje wyemancypowana i staje się jedynym budulcem przestrzeni obrazowej. Jej obrazy charakteryzują się niezwykłą kulturą malarską: subtelnymi przejściami tonalnymi, wibracją koloru i wyrafinowaną fakturą, co sprawia, że płótna sprawiają wrażenie emanujących światłem. Laureatka prestiżowej Nagrody im. Jana Cybisa (2003) oraz Nagrody im. C.K. Norwida, uznawana jest za kontynuatorkę najlepszych tradycji polskiego malarstwa, która nadała im nowoczesny, niemal kontemplacyjny wymiar.
Prace artystki znajdują się w zbiorach m.in. Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu oraz w kolekcji Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki, co potwierdza jej trwałe miejsce w kanonie polskiej sztuki współczesnej.