Praca była eksponowana na wystawach:
– Maestro di Serigrafia 1990. Tre Giovani Artisti e un Maestro di Serigrafia, [preface] Justyna Guze, Galleria del Cavallino, Venezia 7 XII 1990 – 10 I 1991, il. (folder);
– 19 Mednarodni Grafični Biennale / 19. International Biennial of Graphic Art, Mednarodni Likovni Center / International Center of Graphic Art, Ljubljana 22 VI – 30 VIII 1991, s. 157;
– Leon Tarasewicz, kurator Justyna Guze, Istituto Polacco di Roma, 28 X – 20 XI 1992 (folder).

Bibliografia:
– Leon Tarasewicz, red. Jola Gola, Warszawa 2007, s. 65, 248-251, 270-271.

Obrazy z motywem koncentrycznych owali, dla których inspiracją mogła być struktura zaoranego pola, powstawały w latach 1990-1993 (najbardziej znany – monumentalny obraz w kolekcji CSW Zamek Ujazdowski, 1991, 280 x 910 cm). Pierwszy pokaz obrazów z tej nowej serii miał miejsce w Galerie Fahnemann w Berlinie w czerwcu 1990 roku.
Prezentowana praca jest serigraficzną wersją kompozycji o podobnym motywie. Matryce i odbitki serigraficzne powstały jako odrębna praca, nie są repliką żadnego z obrazów z tej serii. Odbitki zostały wykonane w weneckim atelier Fallani. Kontakt z tym znanym warsztatem Tarasewicz nawiązał za pośrednictwem Paolo Cardazzo z Galerii Cavallino, z którym współpracował już od 1986 roku.

Leon Tarasewicz (Stacja Waliły na Białostocczyźnie 14 III 1957, mieszka we wsi Waliły i w Warszawie) studiował na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie w latach 1979-1984. Dyplom uzyskał w pracowni prof. Tadeusza Dominika. Już w okresie studiów odnalazł własny sposób przedstawiania natury poddawanej syntezie na granicy abstrakcji. W początkowym okresie jego obrazy oparte były na wnikliwie zaobserwowanych motywach, takich jak widziane z oddali stożki drzew na górskich stokach, rytm pni drzew w lesie, stada wzbijających się do lotu ptaków, kamienie. Od ok. 1988 artysta wychodzi poza konkretne odniesienia przedmiotowe ku wartościom czysto malarskim: barwie, grze walorów, fakturze. Tworzy abstrakcyjne kompozycje pól i smug koloru wypełniających wielkoformatowe obrazy, jak również - coraz częściej - malowidła na ścianach galerii (np. w Konsthall, Malmö 1992, w Galerii Foksal, Warszawa 1994, na wystawie "Sztuka wobec natury", Galeria Zachęta, Warszawa 1996). Z czasem tego typu realizacje przestrzenne w miejscach publicznych (choć ma również w dorobku kilka aranżacji wnętrz prywatnych) stały się głównym wątkiem jego twórczości. Apogeum tej tendencji przypadło na przełom stuleci, kiedy artysta zaprezentował barwną "podłogę" na Biennale Sztuki w Wenecji w 2001 oraz indywidualną wystawę-instalację w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie w 2003, pomyślaną jako przestrzeń malarska, w którą widz może fizycznie wejść. Artysta od początku kariery odnosi wiele sukcesów, również rynkowych, w kraju i za granicą. Brał udział w wielu prestiżowych wystawach zbiorowych, indywidualnie współpracuje od 1984 z Galerią Foksal w Warszawie oraz m. in. z Galerie Nordenhake w Sztokholmie i Berlinie. Miał wystawy indywidualne w czołowych muzeach i galeriach w kraju oraz w Londynie, Nowym Jorku, Berlinie, Wenecji i in. Jego prace weszły do prestiżowych kolekcji muzealnych. Otrzymał Nagrodę im. Jana Cybisa (1998), Nagrodę Fundacji Zofii i Jerzego Nowosielskich (1999), Paszport "Polityki" (2000). Artysta akcentuje swą narodowość białoruską, działa na rzecz społeczności lokalnej i ruchów opozycyjnych na Białorusi. W roku akademickim 1996/97 Akademia warszawska zaprosiła go do prowadzenia pracowni na Wydziale Malarstwa. Uczy tam do dziś, będąc dla studentów nie tylko autorytetem artystycznym, ale i oddanym pedagogiem, organizatorem plenerów, warsztatów, wspólnych wyjazdów na wystawy.


♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).