5. Ikonka, Pantokrator, tempera, deska, oprawa srebro, pr. 925; 48 x 38 mm, puncowanie: 925
6.Broszka, srebro, czarny onyks, waga 4 g, dł. 63 mm, puncowanie: W, głowa w chuście, 3, ZM
7. Broszka w formie drzwi do volkswagen Garbusa, Anglia, Londyn, 1990, srebro, pr. 925, waga 3,3 g, 28 mm, puncowanie: JCB, lew, głowa lwa, Q
8. Cztery fotografie rodzinne: a, 12 x 17 cm opisana pałac i park mego stryja Łuszczewskiego, b. wóz konny, 5,5 x 8,2 cm, opisana: Debniki 27 / 8 1913, c. kopia, portret zbiorowy z punktu zbiorczego Polaków przy Armii Andersa, 96 x 132 mm, opisana: ksiądz Cieński, generał Szyszko-Bohusz, biskup Gawlina; d. kopia zdjęcia legitymacyjnego
Zofia Felicja Anna Przerwa-Tetmajer (z domu Łuszczewska, h. Pierzchała, 1933–2009) była polską działaczką i przedstawicielką znanego rodu ziemiańskiego. Córka Bronisława Łuszczewskiego (1910–1984) oraz Anny Franciszki hr. Romer (1906–1936). Została wywieziona z rodziną w 1940 r ze Lwowa w głąb Rosji. Podczas transportu jej rodzina zmarła. Zosią zaopiekowała się Polska rodzina pod mongolska granicą. W 1942 dotarła do punktu polskiego punktu zbornego polskich sierot przy Armii Andersa. Z innymi dziećmi trafiła po ewakuacji do Nowej Zelandii do rodziny zastępczej. W 1963 r. odnalazł ją wuj Andrzej Wodzicki przez czerwony Krzyż. Przyjechała do Polski, gdzie spotkała się po latach z ojcem. Została w kraju.Wyszła za mąż za Andrzeja Włodzimierza Przerwę-Tetmajera (ur. 1930) dnia 8 czerwca 1963 roku we Wrocławiu. Jej mąż, Andrzej, był potomkiem tej samej gałęzi słynnej artystyczno-niepodległościowej rodziny, z której pochodził słynny poeta i powieściopisarz Kazimierz Przerwa-Tetmajer oraz malarz Włodzimierz Tetmajer). Po śmierci męża w 1970 r. wyemigrowała do Wielkiej Brytanii. Wykładała slawistykę w Cambridge. Często przyjeżdżała do kraju. Zmarła w grudniu 2009 roku w Warszawie. Urny z jej prochami zostały złożone w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu.
1. Zygmunt Bielawski, Mszalik dla dziatwy, Biblioteka Religijna, Lwów, 1936, 12,5 cm, opr. sk. , dedykacja od Basi Niedźwieckiej, 1942, pamiątka z pierwszej komunii na zesłaniu.
2. Eugeniusz Romer, Polityczny Atlas kieszonkowy, Atlas Lwów, Warszawa, 1937; 20 cm, opr. pł. dedykacja autora, wuja Zofii
3. Nóż do papieru z syrenka, Polska, Warszawa, Orno, srebro, pr. 3, waga 10,6 g, dł. 14 cm, puncowanie: 3, głowa w chuście, W, Or/no
4. Sygnet z herbem Roch III, kamień XVIII w, oprawa późniejsza
złoto, onyks warstwowy, waga cłk. 4,23 g, rozmiar 17 mm
5. Ikonka, Pantokrator, tempera, deska, oprawa srebro, pr. 925; 48 x 38 mm, puncowanie: 925
6.Broszka, srebro, czarny onyks, waga 4 g, dł. 63 mm, puncowanie: W, głowa w chuście, 3, ZM
7. Broszka w formie drzwi do volkswagen Garbusa, Anglia, Londyn, 1990, srebro, pr. 925, waga 3,3 g, 28 mm, puncowanie: JCB, lew, głowa lwa, Q
8. Cztery fotografie rodzinne: a, 12 x 17 cm opisana pałac i park mego stryja Łuszczewskiego, b. wóz konny, 5,5 x 8,2 cm, opisana: Debniki 27 / 8 1913, c. kopia, portret zbiorowy z punktu zbiorczego Polaków przy Armii Andersa, 96 x 132 mm, opisana: ksiądz Cieński, generał Szyszko-Bohusz, biskup Gawlina; d. kopia zdjęcia legitymacyjnego
Zofia Felicja Anna Przerwa-Tetmajer (z domu Łuszczewska, h. Pierzchała, 1933–2009) była polską działaczką i przedstawicielką znanego rodu ziemiańskiego. Córka Bronisława Łuszczewskiego (1910–1984) oraz Anny Franciszki hr. Romer (1906–1936). Została wywieziona z rodziną w 1940 r ze Lwowa w głąb Rosji. Podczas transportu jej rodzina zmarła. Zosią zaopiekowała się Polska rodzina pod mongolska granicą. W 1942 dotarła do punktu polskiego punktu zbornego polskich sierot przy Armii Andersa. Z innymi dziećmi trafiła po ewakuacji do Nowej Zelandii do rodziny zastępczej. W 1963 r. odnalazł ją wuj Andrzej Wodzicki przez czerwony Krzyż. Przyjechała do Polski, gdzie spotkała się po latach z ojcem. Została w kraju.Wyszła za mąż za Andrzeja Włodzimierza Przerwę-Tetmajera (ur. 1930) dnia 8 czerwca 1963 roku we Wrocławiu. Jej mąż, Andrzej, był potomkiem tej samej gałęzi słynnej artystyczno-niepodległościowej rodziny, z której pochodził słynny poeta i powieściopisarz Kazimierz Przerwa-Tetmajer oraz malarz Włodzimierz Tetmajer). Po śmierci męża w 1970 r. wyemigrowała do Wielkiej Brytanii. Wykładała slawistykę w Cambridge. Często przyjeżdżała do kraju. Zmarła w grudniu 2009 roku w Warszawie. Urny z jej prochami zostały złożone w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu.