W wielu kulturach język zoomorficzny stworzył rozbudowany leksykon zwierzęcych określeń odnoszących się do kobiet i o kobietach. Nazywa się je kotkami, myszkami, krowami, srokami i wieloma innymi stworzeniami. Opisuje jako łabędzie pełne wdzięku, kury domowe, czy jako niebezpieczne żmije. Jednocześnie będąc metaforą i społeczną taksonomią, niosą ze sobą wyobrażenia dotyczące piękna, seksualności, władzy, posłuszeństwa, temperamentu i wartości społecznej.

Poza sferą języka kobiety przywdziewały również materiały i symbole związane ze zwierzętami - futra, pióra, skóry czy zwierzęce desenie - tym samym przyjmując, wyrażając i odzyskując swoje powiązania ze światem zwierząt.
W pracy Taksonomia Maria Kozak bada płynność tych tożsamości poprzez ruchomy, dwustronny ekran ceramiczny, w którym zmieniające się zestawienia obrazów i form odzwierciedlają wymienność nazw oraz cech przypisywanych kobietom.


Maria Kozak (ur. 1981 r.) jest artystką multidyscyplinarną, mieszkającą i pracującą w Nowy Jorku oraz w Warszawie. Jej rysunki i obrazy to psychologiczne pejzaże przedstawiające mitologie relacji społecznych, których postacie istnieją poza konwencjonalnymi granicami czasu i przestrzeni. Prace Kozak odnoszą się do egzystencjalnych pytań o naturę rzeczywistości i stanowią refleksję nad społeczeństwem. Jej prace cechują się zanikającymi formami, warstwową narracją i niejednoznacznością.

Twórczość Marii Kozak była prezentowana m.in. w magazynach Surface, Architectural Digest i Elle Decor. Otrzymała stypendium NYFA/NYSCA oraz stypendium Schusterman Foundation, posiada tytuł MFA z New York Academy of Art i jest absolwentką programu NEW INC przy New Museum.