Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
– XII Aukcja charytatywana na rzecz miesięcznika „Exit“, Hotel Bristol, Warszawa 22 XI 2009, poz. 33;
– Drugi łyk sztuki polskiej po 1945 roku, Muzeum Śremskie, Śrem X 2021 (https://kulturaupodstaw.pl/drugi-lyksztuki-polskiej-po-1945-roku/);
– Nie pytaj o Polskę. Z kolekcji Katarzyny Szafrańskiej i Wojciecha Szafrańskiego, red. M. Smolińska, CSW „Znaki Czasu“, Toruń 21 II – 25 V 2025, s. 153.
Temat pracy pozwala wiązać ją z serią obiektów, collages, rysunków pt. Blood Drops z 1998 r., w którym artysta poddawał krytycznej analizie problem traktowania krwi jako przedmiotu obrotu towarowego i reklamy.
(Pabianice 7 VII 1959, mieszka w Warszawie)Zbigniew Libera podjął studia w 1977 w Seminarium OO Pallotynów w Ożarowie, następnie studiował w latach 1978-1980 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Nie ukończył żadnej uczelni artystycznej. W 1981 podjął indywidualną działalność o charakterze interwencyjnym (druki ulotne, malarstwo na murach). W latach 1982-83 był więziony za działalność opozycyjną. W latach 1983-1986 związany z "Kulturą Zrzuty" i "Strychem" w Łodzi. Tam nawiązał bliższą współpracę z Jerzym Truszkowskim, z którym w latach 1985-1989 działał w grupie muzyczno-performerskiej "Sternenhoch". W latach 1988-1990 współpracował z Zofią Kulik jako model jej prac fotograficznych. Indywidualną twórczość rozwijał początkowo w dziedzinie filmu video ("Obrzędy intymne", "Perseweracja mistyczna", 1984, "Jak tresuje się dziewczynki", 1987). W okresie od 1988 do połowy lat 90. tworzył rysunki, rzeźby, instalacje ("Kąpielowicz", 1991). Od 1995 projektuje i wykonuje obiekty parodiujące produkty kultury masowej ("Ciotka Kena", 1995, "Universal Penis Expander", 1995, "Urządzenia korekcyjne", 1996, "Lego. Obóz koncentracyjny", 1996). W latach 2002-2004 wykonał serię fotograficzną "Pozytywy" - pastisze słynnych fotografii prasowych (na ogół wojennych), których dramatyczną wymowę zmieniał na beztroską, "pozytywną". Jego twórczość, czasem w sposób drastyczny dotykająca współczesnych stereotypów i przyzwyczajeń, wpisuje się w nurt sztuki krytycznej.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).
ołówek, akwarela, karton,
30.5 x 23.6 cm,
napis autorski g.: plunge your hands in, d.: a waggon of blood, przy l. kraw. pośr.: bags
sygn. oł. p.d.: Zbigniew Libera
Na odwr. oprawy nalepka z numerem: 33 z aukcji na rzecz pisma "Exit", patrz niżej.
Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
– XII Aukcja charytatywana na rzecz miesięcznika „Exit“, Hotel Bristol, Warszawa 22 XI 2009, poz. 33;
– Drugi łyk sztuki polskiej po 1945 roku, Muzeum Śremskie, Śrem X 2021 (https://kulturaupodstaw.pl/drugi-lyksztuki-polskiej-po-1945-roku/);
– Nie pytaj o Polskę. Z kolekcji Katarzyny Szafrańskiej i Wojciecha Szafrańskiego, red. M. Smolińska, CSW „Znaki Czasu“, Toruń 21 II – 25 V 2025, s. 153.
Temat pracy pozwala wiązać ją z serią obiektów, collages, rysunków pt. Blood Drops z 1998 r., w którym artysta poddawał krytycznej analizie problem traktowania krwi jako przedmiotu obrotu towarowego i reklamy.
(Pabianice 7 VII 1959, mieszka w Warszawie)Zbigniew Libera podjął studia w 1977 w Seminarium OO Pallotynów w Ożarowie, następnie studiował w latach 1978-1980 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Nie ukończył żadnej uczelni artystycznej. W 1981 podjął indywidualną działalność o charakterze interwencyjnym (druki ulotne, malarstwo na murach). W latach 1982-83 był więziony za działalność opozycyjną. W latach 1983-1986 związany z "Kulturą Zrzuty" i "Strychem" w Łodzi. Tam nawiązał bliższą współpracę z Jerzym Truszkowskim, z którym w latach 1985-1989 działał w grupie muzyczno-performerskiej "Sternenhoch". W latach 1988-1990 współpracował z Zofią Kulik jako model jej prac fotograficznych. Indywidualną twórczość rozwijał początkowo w dziedzinie filmu video ("Obrzędy intymne", "Perseweracja mistyczna", 1984, "Jak tresuje się dziewczynki", 1987). W okresie od 1988 do połowy lat 90. tworzył rysunki, rzeźby, instalacje ("Kąpielowicz", 1991). Od 1995 projektuje i wykonuje obiekty parodiujące produkty kultury masowej ("Ciotka Kena", 1995, "Universal Penis Expander", 1995, "Urządzenia korekcyjne", 1996, "Lego. Obóz koncentracyjny", 1996). W latach 2002-2004 wykonał serię fotograficzną "Pozytywy" - pastisze słynnych fotografii prasowych (na ogół wojennych), których dramatyczną wymowę zmieniał na beztroską, "pozytywną". Jego twórczość, czasem w sposób drastyczny dotykająca współczesnych stereotypów i przyzwyczajeń, wpisuje się w nurt sztuki krytycznej.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).